“Ben bir müzisyenim; ondan sonra biraz Karadenizliyim, ama hepsinin ötesinde ben bir devrimciyim’’ demişti gencecikken aramızda uçup giden Kazım Koyuncu.

Dün Kazım Koyuncu’nun ölümünün 15. yılıydı.

Mozart gibi Koyuncu da otuzlu yaşlarında ayrıldı dünyadan.

İçimde kezzap acısıyla düşünüyorum: Daha yazılacak nice sözler, bestelenecek nice şarkılar, çıkılacak nice konserler vardı oysa.

***********************

Artvin'in Hopa ilçesine bağlı Yeşilköy’de doğan Kazım Koyuncu Karadeniz ezgileriyle rock müziğini harmanlamış, kendi özgün müzik dilini oluşturmuş, büyük kitlelere ulaşmıştı.

Koyuncu'yu ilk kişisel albümü "Viya!"dan bu yana beğenerek izledim.

Köşe yazılarımı yazarken mutlaka müzik dinlerim, bu yazımı da Kazım Koyuncu dinleyerek yazıyorum:

“İşte Gidiyorum (Hoşçakal)’’, “Gelevera Deresi’’, “Koyverdun Gittun Beni’’, Denizde Karartı Var’’, Ben Seni Sevduğumi’’ ve diğerleri.

İnsanı yüreğinden yakalayan bir ses ve gönlümüzde yankılanan ezgiler.

***********************

"Biz de öldük ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya"

Teşekkürler Kazım Koyuncu; ömrüme kattığın müzikal güzellikler için.

 

MURAT BARIN’IN ATATÜRK LİSESİ

 

CHP’de,Yılmaz Akkılıç’ın İl Başkanlığında, aynı yönetimde çalıştığımız sevgili kardeşim Murat Barın dünkü köşe yazımda yer alan Vedat Sezer’in; “Menemen'deki devrim şehidimiz Öğretmen Asteğmen Kubilay'ın da okulu olan; yıkılmış Çelebi Mehmet Ortaokulumu, geri istiyorum'' feryadı karşısında, sosyal medyada paylaştığım köşe yazımın altına şunları yazmış:

“Üstadım, sevgili ağabeyim. Bizim Bursa Atatürk Lisesi hakkında bugüne kadar 3 paylaşım yaptım. Keşke bu yazıya Atatürk Lisesi'ni de dâhil etseydin.’’

Murat Barın hiç seni kırar mıyım; paylaşımını yayınlıyorum:

“Bursa Atatürk Stadı... Bursa Atatürk Spor Salonu... Bursa Atatürk Yüzme Havuzu...

Sıra mezunu olduğum BURSA ATATÜRK LİSESİ’NE gelmesin...

BİR ŞEY YAPMALI...’’

Murat kardeşimin kaygısını anıyorum; kim ister onca acı tatlı hatırasının olduğu okulunun yok olmasını?

 

ŞEHRİN AYNASINDA

 

Bir kent o kente ilişkin hatıralarımızın hayallerimizin toplamıdır.

Bir kente ait olmak, devamlılık duygusu geliştirmek, bir bağ oluşturmak o kentin mekânlarındaki yaşanmışlıklarımızın varlığıyla mümkün.

Biz kentlerin doğasına mekânlar ekleriz; sonra da o mekânlar, o mimari bizi oluşturur.

Bursa; camilerdir, türbelerdir, hanlardır, çarşılardır, hamamlardır.

Bursa; statlardır, spor salonlarıdır, fabrikalardır.

Bursa; okullardır, sinemalardır, çay bahçeleridir, parklardır.

Onlarda izimiz; onlarda kokumuz, sesimiz; onlarda gölgelerimiz vardır.

Bursalı olmak bu mekanlarla var olmaktır.

Onlar ömrümüzü bize yansıtan aynalardır.

******************************

Aynalarımızı kırmayın efendiler!..

Bursalı kimliğimizi; beton, cam, çelik, asfalt bir bataklıkta boğmayın efendiler!..