Güzel bir alışkanlığım var; her gün mutlaka bir şiir okurum.

Şiir ruhuma huzur verir; yaşama sevincimi tazeler; yazılarıma değer katar.

Şiirsiz hayatlar eksik yaşanmış, ıskalanmış hayatlardır.

************************************

İlk gençlik yıllarımda aldığım her iki kitaptan biri şiir kitabıydı. Kitap okumadığım zamanları yaşanmamış zamanlar sayardım.Kütüphanem,şiir kitapları ve antolojilerle doluydu.

Ve güzel şiir okumaya çalışırdım, bıkmadan denerdim; ta ki annem veya babam ‘çok iyi’ diyene dek.

Üniversite yıllarımda bir kış vaktiydi; seçtiğim şiirlere fotoğraf sanatçısısevgili dostum Ünal Özfuçucu ile müzik eklemiş, kasete kaydetmiştik. Dinlettiğim dostlarım beğeniyordu;ama, o kaseti müzmin dağınıklığımla kaybettim.

*******************************

Radyo S’teyaptığım ‘’Mavi Nota’’adlı caz programında şarkı aralarına şiirler serpiştirirdim. Sade, dingin bir tonda; şiirin duygusunu sesimle yansıtmaya çalışır; şairden rol çalmayı ayıp sayardım.

Kibrini, egosunu dizginleyemeyip okuduğu şiiri berbat edenlere;ne kadar çok bağırırsa o kadar güzel şiir okuduğunu sananlara katlanamıyorum.

Şiir okumanın; güzel yazmaya, güzel konuşmaya büyük katkısı vardır.

 

 

ATAOL BEHRAMOĞLU

 

 

Ataol Behramoğlu’nu beğenirim; onun, ‘’Ne Yağmur... Ne Şiirler...’’ ile başlayıp  bütün şiir kitaplarını; yayınladığı antolojileri;Çehov, Puşkin, Lermontov çevirilerini  aldım, okudum.

Bu gün madem ki pazar,gelin şiir keyfi yaşayalım. Ataol Behramoğlu’nun  yaşam felsefesi aktaran dizelerini paylaşayım:

‘’Öğrendim ki.../Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız./Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz /Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki.../Güveni geliştirmek yıllar alıyor /Yıkmak bir dakika.

Öğrendim ki.../Hayatında nelere sahip olduğun değil/ Kiminle olduğun önemli.

Öğrendim ki.../Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün/Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Öğrendim ki.../Kendini en iyilerle kıyaslamak değil/Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki.../İnsanların başına ne geldiği değil/ O durumda ne yaptıkları önemli.

Öğrendim ki.../Ne kadar küçük dilimlersen dilimle/Her işin iki yüzü var.

Öğrendim ki.../Olmak istediğim insan olabilmem/Çok vakit alıyor.

Öğrendim ki.../Karşılık vermek/Düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki.../Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek/Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki.../'Bittim' dediğin andan itibaren/ Pilinin bitmesine daha çok var.

Öğrendim ki.../Sen tepkilerini kontrol edemezsen tepkilerin hayatını kontrol eder.

Öğrendim ki.../Kahraman dediğimiz insanlar/Bir şey yapılması gerektiğinde/Yapılması gerekeni/ Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

Öğrendim ki.../ Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

Öğrendim ki.../Bazı insanlar sizi çok seviyor/ Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki.../Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz/Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki.../Para ucuz bir başarı.

Öğrendim ki.../En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Öğrendim ki.../Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları/ Kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki.../İki insan aynı şeye bakıp/ Tamamen farklı şeyler görebilir.

Öğrendim ki.../Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Öğrendim ki.../Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar/Daha uzun yol yürüyor.

Öğrendim ki.../Hiç tanımadığın insanlar / iki saat içinde, senin hayatını değiştirir.

Öğrendim ki.../Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

Öğrendim ki.../Duvarda asılı diplomalar/İnsanı insan yapmaya yetmez.

Öğrendim ki.../Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Öğrendim ki.../Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin

nereden geçtiğini bulmak zor.

Öğrendim ki.../ Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da!

Öğrendim ki.../Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok /Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Öğrendim ki.../Aile hep insanın yanında olmuyor /Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz./Aile her zaman biyolojik değil.

Öğrendim ki.../Ne kadar yakın olursa olsunlar/En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir./Onları affetmek gerekir.

Öğrendim ki.../Bazen başkalarını affetmek yetmiyor /Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Öğrendim ki.../Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın/Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Öğrendim ki.../Şartlar ve olaylar/ Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir /Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Öğrendim ki.../İki kişi münakaşa ediyorsa/Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez/Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Öğrendim ki.../Her problem kendi içinde bir fırsat saklar /Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Öğrendim ki.../Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.’’