Pazar günü İstanbul’da yapılan “Şehitlere Rahmet, Filistin’e Destek, İsrail’e Lanet” mitinginden dönen İsmail Aydemir adlı bir vatandaşımıza, elindeki bayrağı kastederek“Arap sevici” diye saldırıp darp eden üniversite son sınıf öğrencisi Ege Akersoy ile ilgili haberleri okuyunca aklıma 12 Eylül öncesi ülkemizde yaşadıklarımız geldi.

Olay sonrası bu gencin yaptığını savunan siyasiler, gazeteciler, avukatlar, emekli diplomatlar ve her zamanki gibi sözde sanatçıları görünce bu cephede değişen fazla bir şey olmadığı görülüyor.

Ama çok şükür değişen başka şeyler var; artık ne Türkiye eski Türkiye ne de MİT eski MİT. Bu düşünce içimize biraz daha fazla güven veriyor.

Nitekim son zamanlarda MİT’in İsrail’in gizli servisi MOSSAD elemanlarına karşı yürüttüğü başarılı operasyonlariçimize güven duygusu vermektedir. Bu operasyonlar sonunda yakalanan ajanların ki yarıya yakını Türkiye vatandaşıdır o merkezlere ve o merkezin yerli uşaklarına gereken dersi vermiştir. Dostdüşman aklını başına alacak, hesaplarını yeni duruma göre güncelleyeceklerdir.

Son iki üç yılda yapılan bu operasyonlardan artık yabancı istihbarat örgütleri, beşinci kol faaliyetlerine eskisi gibi devam edemeyecek, pervasızca tabir yerindeyse sahipsiz köyde at koşturamayacaklarını anlayacaklardır

Artık Türkiye; Anayasa Mahkemesi hariç bütün vesayet kurumlarını temizlemiş, artıklarına da haddini bildirmiş güç toplamış, mücadelesini daha akıllıca ve kararlılıkla yapmaktadır.

Değişmeyen tek şey var yukarıda bahsettiğim aparatlar. Bu aparatlar da şunu hiçbir zaman akıllarından çıkarmasınlar. 15 Temmuz günü belediyenin süs havuzundan abdest alıp kurşunların üzerine Türk bayrakları ile yürüyen kahramanları unutmasınlar. Allah bir daha böyle bir gün göstermesin yoksa o gün kendilerini kurnazca darbecilerin dışındaymış gibi yutturarak kurtulanbu haçlı siyon devşirmeleri için daha acıtıcı bir gün olacaktır.

Bu yapılan saldırıya destek olanlar arasında;Kültür ve Turizm bakanımızın bir süre önce davet edip aynı familyadan başka bazı gazetecilerle birlikte yemek yediği “Eline sağlık” diye yazan, sonra tırsıp bu yazdığını silen sözde gazeteciler. Bu suçu işleyen delikanlıyı koşa koşa ziyarete giden sözde Atatürkçü! siyasiler, Arap sevicilikten bahseden Kemalist sözde sanatçılar, hele bunların içinde bir tane var ki kendisinin acem asıllı olduğunu söyleyen,beyninden çok kalçasını kullanan, cühela bir darbukatör hepten başka bir vakıa.

İşte 12 Eylül öncesi karanlık günler de böyle başlamıştı, sağcı ve solcu diye ayrıştırılan binlerce üniversite öğrencisi devletin ve milletin gözleri önünde katledildi. Okullar, mahalleler, ilçeler hatta şehirler bölündü, yazarlar, siyasetçiler her kesimden insanlarımız ideolojik düşünce maskesi altında, ehli salibin çocukları ve onların devşirmeleri tarafından katledildi. Failleri yakalanamıyordu, sokaklar kan gölü olmuş,toplumsal bir cinnet hali ülkenin üzerine kâbusgibi çökmüştü.

Darbeci komitacılar yaptıkları yargılamalarda hiçbir zaman gerçek faillere ulaşamadılar, daha doğrusu ulaşmadılar. Çünkü bu Gladyo yapılanmasının için de onlar da vardı, kendileri de zaten yapının bir parçası idiler.

ABD savunma bakanı başkanına verdiği bilgide “Türkiye’deki darbeyi bizim çocuklar yaptı” diyorlardı.

Bir sağdan bir soldan diyerek, sahipsiz ve gariban ailelerin çocukları olan gençlerimizi asarak firavun adaletini! gerçekleştirdiler. Binlercesi insanlık dışı işkencelere maruz kaldı, suçsuz binlerce vatan evladı Nazi mahkemelerinde yargılanıp çeşitli cezalara çarptırıldı.

Ülke bu travmalardan kurtulmadan, bugün yine bu haçlı siyon ittifakı aynı oyunlarına başvuruyorlar. Bu sefer içimizdeki ekonomik, siyasi ve sosyal açıdan daha güçlü figürlerini de oyuna dahil ediyorlar.

Aynı senaryoları tekrar uygulamak kolay mı, millet bu oyuna gelir mi? Bunu zaman gösterecek ancak şu gerçek, ideolojik körlük, halen ülkemizin en büyük problemi.