30 Ağustos, yalnızca bir askerî zaferin tarihi değildir. 30 Ağustos 1922, bir milletin kendi geleceğine sahip çıkma iradesinin simgesidir.

Büyük Taarruz’un 30 Ağustos’ta Başkomutanlık Meydan Muharebesi ile kesin bir zafere ulaşması, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasına giden yolun en önemli dönüm noktalarından biridir.

Fakat bugün 30 Ağustos’a bakarken sadece cephede kazanılan savaşı değil, zaferin arkasındaki ekonomik mücadeleyi de hatırlamak gerekir.

Çünkü savaş meydanında kazanılan bağımsızlığın, ekonomik alanda da korunması gerekiyordu.

1922 Türkiye’si, uzun savaşların ardından yorgun, üretim kapasitesi zayıflamış ve kaynakları sınırlı bir ülkeydi. Büyük Taarruz’a hazırlanırken ülkenin mevcut imkânlarının sonuna kadar kullanılması, ordunun ihtiyaçlarının karşılanması ve kıt kaynakların doğru yönetilmesi hayati önem taşıyordu.

Bu nedenle 30 Ağustos'un ekonomi açısından bize verdiği en önemli mesajlardan biri şudur:

Bağımsızlık yalnızca siyasi değildir; ekonomik bağımsızlıkla tamamlanır.

Bugün bu cümleyi yeniden düşünmek zorundayız.

Bir ülkenin güçlü olması yalnızca ordusunun gücüyle ölçülmez. Üreten fabrikaları, güçlü tarımı, teknoloji şirketleri, nitelikli insan kaynağı, enerji güvenliği, sağlam finans sistemi ve dünyayla rekabet edebilen ihracat yapısı da millî gücün parçalarıdır.

1922’de mesele, sınırlı kaynaklarla bağımsızlık mücadelesini kazanabilmekti.

Bugün ise mesele, sahip olduğumuz kaynakları yüksek katma değer üreten bir ekonomiye dönüştürebilmek.

Aradaki fark büyük görünse de temel soru aynıdır:

Kendi geleceğimizi kendimiz belirleyebiliyor muyuz?

Ekonomik bağımsızlık, dünyadan kopmak anlamına gelmez. Tam tersine, dünyayla güçlü biçimde ticaret yapan ama dış şoklara karşı dayanıklı olan bir ekonomi kurabilmektir. İthalata mecbur kalmadan stratejik alanlarda üretim yapabilmek, teknoloji geliştirebilmek, enerji maliyetlerini yönetebilmek ve genç nüfusa nitelikli istihdam sağlayabilmek ekonomik bağımsızlığın günümüzdeki karşılığıdır.

30 Ağustos bize bir başka önemli ders daha veriyor: Büyük hedefler, doğru hazırlık ister.

Mustafa Kemal Paşa'nın taarruz öncesinde hazırlıkların tamamlanmasına verdiği önem, yalnızca askerî bir strateji olarak görülmemelidir. Başarı, doğru zamanda alınan doğru kararların ve uzun süreli hazırlığın sonucu.

Ekonomide de durum farklı değildir.

Enflasyonla mücadele, üretim artışı, verimlilik, eğitim, teknoloji yatırımları ve ihracat gibi alanlarda sonuç almak günübirlik politikalarla mümkün değildir. Ekonomik başarı da tıpkı büyük bir mücadele gibi sabır, planlama, disiplin ve kararlılık ister.

Bugün Türkiye'nin önündeki en önemli ekonomik hedeflerden biri, büyümeyi yalnızca tüketim üzerinden değil, üretim ve verimlilik üzerinden sürdürülebilir hâle getirmektir.

30 Ağustos'un ruhu da burada anlam kazanıyor.

Zafer, yalnızca kazanmak değildir. Kazanılan zaferi kalıcı bir geleceğe dönüştürebilmektir.

1922'de bağımsızlığın kazanılmasının ardından sıra ülkeyi yeniden inşa etmeye geldi. Cumhuriyet'in ilk yıllarında sanayileşme, tarım, demiryolları ve üretim kapasitesinin geliştirilmesi gibi alanlarda atılan adımlar, siyasi bağımsızlığın ekonomik altyapısını oluşturma arayışının parçalarıydı. Nitekim sonraki yıllarda Türkiye'nin kendi sanayi ve üretim kapasitesini geliştirmeye yönelik önemli adımlar attığını görüyoruz.

Bugün bizim görevimiz de benzer bir zihniyeti çağın şartlarına uyarlamak.

Artık savaş meydanlarının yerini küresel rekabetin çetin sahaları aldı. Fabrikalar, teknoloji merkezleri, üniversiteler, finans piyasaları, enerji koridorları ve ihracat pazarları ekonomik mücadelenin yeni cepheleri.

Bu cephelerde başarılı olmanın yolu ise daha fazla üretmekten geçiyor.

Ama sadece daha fazla değil, daha kaliteli ve daha yüksek katma değerli üretmek...

Bir kilogram ürünü ihraç etmekten ziyade o ürünün teknolojisini, markasını ve tasarımını da ihraç edebilmek...

Gençlerimize yalnızca iş değil, geleceğe dair umut verebilmek...

Çiftçimizin tarlasını, sanayicimizin fabrikasını, girişimcimizin fikrini ve bilim insanımızın bilgisini ekonominin gücüne dönüştürebilmek...

İşte 30 Ağustos'u bugün anlamlı kılacak ekonomik perspektif budur.

Aradan 104 yıl geçti.

30 Ağustos 1922'de kazanılan zafer, bize bağımsızlığın bedelini hatırlatıyor. Bugün ise bize bağımsızlığın korunmasının sorumluluğunu hatırlatmalı.

Çünkü siyasi bağımsızlığın kalıcı olabilmesi için güçlü bir ekonomi gerekir.

Güçlü ekonomi için ise üretim, hukuk, eğitim, teknoloji, tasarruf, verimlilik ve güven gerekir.

30 Ağustos'un bize bıraktığı miras, geçmişte kazanılmış bir zaferden ibaret değildir. Aynı zamanda geleceğe ilişkin bir sorumluluk.

O gün cephede bağımsızlık için mücadele edenlerin torunları olarak bugün bizim mücadelemiz; daha üretken, daha adil, daha rekabetçi ve daha müreffeh bir Türkiye inşa etmek.

30 Ağustos Zafer Bayramı'nın anlamı belki de en güzel şekilde burada yatıyor:

Dün bağımsızlığımızı savunduk.

Bugün refahımızı ve ekonomik geleceğimizi inşa etmek zorundayız.

Zaferin 104. yılında, başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, bağımsızlık mücadelemizin bütün kahramanlarını saygı, minnet ve rahmetle anıyorum.

30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun.