Sosyal medyada artık sadece fikirler paylaşılmıyor.
Duygular yönetiliyor.

Bir paylaşımın altına yazılan tek bir cümle,bazen onlarca yorumdan daha etkili olabiliyor.

Çünkü o cümle tartışmayı büyütmüyor,yönünü değiştiriyor.

Bugün bunun en yaygın araçlarından biri: flaming.

Yani; anlamak için değil,üstün gelmek için yazılan cümleler…
Açıklamak için değil,kışkırtmak için kurulan ifadeler…

Sosyal medyada flaming çoğu zaman bir “anlık öfke” gibi görünür.
Ama etkisi anlıktan çok daha uzundur.

Bir yorum düşünün:
Konu ne olursa olsun, biri gelir ve sert bir dil kullanır.
Hakaret eder, küçümser, provoke eder.

Ve o an her şey değişir.

Artık kimse konuyu konuşmaz.
İnsanlar birbirine cevap vermeye başlar.

Tartışma büyür, sesler yükselir, taraflar keskinleşir.

Ve en kritik nokta:
Asıl mesele görünmez olur.

İşte tam burada flaming, algı yönetiminin bir parçasına dönüşür.

Çünkü sosyal medyada önemli olan her zaman ne söylendiği değil,
insanların ne hissettiğidir.

Öfke yükseldiğinde:
• Düşünme azalır
• Tepki hızlanır
• Sorgulama zayıflar

Ve insanlar fark etmeden bir duygunun içinde sürüklenir.

Flaming bu yüzden sadece bir “üslup sorunu” değildir.
Bir yönlendirme aracıdır.

Toplumu ikiye ayırmak, insanları karşı karşıya getirmek, dikkati başka yöne çekmek…

Bunların hepsi birkaç sert cümleyle başlatılabilir.

Bugün sosyal medyada gördüğümüz birçok tartışma, bir sonuca ulaşmak için değil; bir duygu üretmek için vardır.

Öfke üretmek.
Kutuplaşma üretmek.
Gürültü üretmek.

Ve biz çoğu zaman bu gürültüyü gerçek sanırız.

Oysa gerçek çoğu zaman sessizdir.

Belki de bu yüzden en güçlü tepki, her kışkırtmaya cevap vermemektir.

Çünkü bazı tartışmalar kazanılmak için değil,sürdürülmek için başlatılır.

Ve bazen o tartışmadan çekilmek,kaybetmek değil,oyunu fark etmektir.