Tarih, sadece tozlu raflarda kalan bir kayıtlarsilsilesi değil, bugünü doğru okumamızı sağlayan en berrak aynadır. Bugün Suriye sahasında, SDG ve PKK saflarında yankılanan o derin öfke ve "ortada bırakılmışlık" hissi, aslında ne bir tesadüf ne de tarihte bir ilktir. Şivan Perver’in gözyaşlarından, kamplardaki IŞİD’lilerin apar topar Irak’a nakledilmesine kadar uzanan bu tablo; Amerika Birleşik Devletleri’nin bölgedeki klasik "kullan-at" doktrininin son perdesidir.

İran Örneği ve Sessiz Hüsran Bu güven bunalımı sadece belirli yapılarla sınırlı değil.

İran’da mevcut yapıya karşı sokağa dökülen azınlıklara "Dayanın, arkanızdayız" diyen

Washington yönetimi, rüzgar tersine dönüp küresel dengeler değişince binlerce insanı o

sessiz hüsranın kucağına terk etti. Görünen o ki; Washington için müttefiklik, değerler

üzerine kurulu bir sadakat değil, o anki konjonktüre göre revize edilen soğuk bir

maliyet-fayda analizidir.

SDG’nin Tasfiyesi ve Pervin’in Feryadı Bugün SDG denilen o yapay organizasyonun

sahadan alaşağı edilmesi, sadece askeri bir geri çekilme değil, küresel bir projenin iflasıdır.

Tel Rıfat’tan süpürülen, Münbiç’te sıkışan ve okyanus ötesinden beklediği o sarsılmaz

korumayı bulamayan yapı, şimdi kendi içinde bir dağılma süreci yaşıyor. İşte bu yüzden

bugün Pervin Buldan ve benzeri figürlerin yükselen feryatları, aslında bir halkın itirazı değil,

bu büyük tasfiyenin yasını tutmaktır. Bu feryat; Ankara’nın kurduğu o muazzam "İç Cephe"

stratejisinin, dışarıdaki taşeronları nasıl nefes alamaz hale getirdiğinin en açık delilidir.

Mesele artık netleşmiştir: Bu, bir zihniyetin ve ona bel bağlayanların sosyolojik çöküşüdür.

Ankara’nın Stratejik Hamlesi Sayın Cumhurbaşkanımızın büyük bir vakarla inşa ettiği bu

duruş, küresel mühendislik hesaplarına karşı üretilen en etkili jeopolitik panzehirdir.

Kissinger’ın o buz gibi; "Biz size bir devlet değil, sadece bir misyon yükledik" cevabı, bugün

bölgenin semalarında yeniden yankılanırken, Ankara kendi Milli İrade rüzgarıyla coğrafyanın

kaderini yeniden yazmaktadır.

Gelecek, başkalarının ajandasında birer piyon olmayı kabul edenlerin değil; hafızasına,

toprağına ve Ankara’nın bin yıllık devlet aklına tutunarak ayağa kalkanların olacaktır.

Ankara’nın rüzgarı bugün sadece Yenişehir’in vakur tepelerinde değil, Halep’ten İdlib’e kadar

her yerde bir adalet dengesi ve coğrafyanın kalbindeki o kadim huzur olarak esmektedir.