Farkındaysanız Aralık ayını da neredeyse yarıladık. Bunu söylerken “yeni bir yıl başının müjdesi” olarak düşünmeyin. Asıl düşünülecek konu, her yıl dört göz ile beklenen ve bir türlü umut vermeyen, emekli, emekçi, bir kısım memur ve yaşamlarını devlet yardımı ile sürdürebilen yoksullara yapılacak maaş zammı…

Her yıl olduğu gibi, belki bu kışta da, yine ağır bir yoksulluk ve yoksunluk, şimdiden bize göz kırpıyor. Çünkü TÜİK çoktan konuyu kapatarak, bu geniş kesim için, bir kez daha sefilliğe mahkûmiyet kararını aldı ! Güya enflasyon düşüş halindeymiş, bu nedenle son yılların en fazla adı geçen kurumu TÜİK Kasım ayı enflasyonunu iyice küçülterek yüzde birler seviyesine indirmiş. İndirdiği sadece bu olsa eyvallah. Bu kez daha şiddetli biçimde kafamıza, sadaka zammını indiriverdi. Doğal olarak bunu kendi kararı ile değil, her zaman olduğu gibi egemenlerin önerisi ile yaptı. Sonuç; Umutların suya düştüğü ve kış mevsiminin soğuğu, en ağır biçimde üzerimize gelmekte.Bu durumda, milyonlarca vatandaşın tek çıkar yolu., önce kredi kartı borçlarının, hiç olmazsa, “Asgari” miktarını ödeyebilmek ve daha sonra yine harcama yapabilmek. Bunu da ancak, yetersiz de olsa, bir işte çalışabilen ve boğaz tokluğuna yetecek kadar ücret alabilenler yapabilecek. Diğer büyük kesim, işsizler, yaşlılar, iş bulamayan delikanlılar ne yapar bu kış günlerinin sabırsızlıkla gelmeye çalıştığı bu günlerde… Elindeki bir avuç parayı nerede kullanabilir o da meçhul. Tüm bunları özetleyen gelişmelerden bir kaçını şöyle sıralayabilirim;

Örneğin birinci sıradaki “haciz dosyaları” diyelim. Şu anda ülkemizde, tam 24 milyon haciz noktasına ulaşılmış. Sanki bu da önemli bir rekor gibi gazetelere de yansımış! Dosyalar çok büyük oranda ve yoksul, pardon açlık sınırındaki aileler başında “Demokles’in Kılıcı” gibi sallanıp duruyor. Ama zamanı gelince, icracılar kimsenin gözünün yaşına bakmadan, söz konusu borçları almaya çalışıyor/ çalışacak. Örneğin haciz yapılanlar arasında, güvercin, yanlış anlamadınız, evlerde beslenen güvercinler de varmış. Ev eşyası zaten bilindik hacizler. Ama ilk kez duyduğum, “don, gömlek “ gibi tipik ve çok düşündürücü, insanı küçük düşürücü emtialar bile hacze konu olabiliyormuş. Bbelki de bunun bir sembolik yanı vardır. “İbret-i alem için donunuza kadar alırlar” demek için de olabilir. Bunların borç karşılığı alınması, ilgili kurumların ne işine yarayabilir, onu da anlamak çok güç zaten... İşte bu gibi zorluklar ile mücadele eden milyonlarca hane halkının bir bölümü de, daha kötü bir son ile de, yaşama veda ediyormuş.Örnek mi ? Bu yıl 1Ocak ile 31 Ekim tarihleri arasında, kurallara uymayan sürücülerin yol açtığı trafik kazalarının bir günlük sayısı, tam 1850 ortalamasına yükselmiş. Doğal olara ölü sayısı da artmış ve günde ortalama 7 kişi can vermiş. Daha ne olsun ! Geçim derdi yanında bir de can derdi de almış yürümüş. Galiba, dört gözle beklenen 2026 yılına ait çalışanların zam oranını da unuttum. Ocak ayında yürürlüğe girecek olan yeni aylıklar için, işçi. çiftçi ve emekliye yüzde 12, memura da yüzde 18 zam uygun görülmüş. ! Üst düzey memurlar da unutulmamış ve onlarınki, bu oranların yanında, “astronomik” gibi görünüyor. Galiba rahmetli Demirel’in sözü idi; “Benim memurum işini bilir.” ne demek istedi şu gün bile anlamış değilim!. Neyse, bu sıkıntıların yanı sıra soluklanmak için bu cümleyi kullandım.

Bir de akaryakıt meselesi var. Motorine önce zam yapıldı, ardından indirim geliyor diye bir cümle kullanıldı. Güya petrol fiyatları düşmüş. Ama bu düşüş zamansız değil mi? Ne zaman akaryakıta indirim gelse veya, Karadeniz’de petrol yatakları bulunsa ardından seçim geliyor ya, işte o aklıma geldi. Kışın iyice yaklaştığı şu günlerde, neyin seçimi, kimin seçimi anlamak çok güç!

Bir de, geleceğin Türkiye yönetimi için, veliahtlar, başka önemli isimler, durup, dururken konuşulur hale geldi. Bunun için de “hayra gelsin” demek geliyor içimden.