Son zamanlarda sık sık gazete haberlerinde ya da internet dünyasında adaleti hukukun sağlamadığı durumlarda kaba tabirle mafya diye adlandırılan bazı yapıların, toplumun gönlünü de hoş edecek şekilde sorunun çözümüne katkı sağladığı yer almakta. Bu da başta benim olmak üzere bu işi derinlemesine düşünen birçok kesimin öncelikle şaşkınlıkla sonra da kızgınlıkla karşılandığını bilmenizi isterim.

Adalet duygusu, bir toplumun "ruhsal bağışıklık sistemi"dir. Bu duygu bir kez çöktüğünde, toplumun geri kalanı ne kadar zengin, ne kadar eğitimli ya da ne kadar modern olursa olsun, organizma içten içe çürümeye ve kokuşmaya başlar. Adalet duygusu sadece adliye koridorlarıyla alakalı değildir. Toplumun her bireyinin geleceğini güvende hissettiği, haklarının korunacağını bildiği, başına haksız yere bir olumsuzluk geldiğinde sistemin onu koruyacağına inanmasıdır.

Adalet Duygusunun Kaybolduğunda ki “bence Türkiye’de durum tam da böyledir” paranoyalar başlar.

“Sıra bana ne zaman gelecek?” korkusuyla yaşamaya başlarsınız bu da sürekli tetikte olma halini doğurur. Güvenin olmadığı yerde huzur da olmaz. Oluşan bu paranoya bunalımın en temel sebebidir.

Kötülük sıradanlaşırsa, dürüst olanların kaybettiği, sesi çok çıkanların, güçlü olanların kazandığı bir yaşam döngüsüne girilirse insanlarımız ahlaki pusulalarını kaybeder. Bu da aile içi şiddetten başlayın da, tribünlerde ki isyanlara, trafikteki kavgaya kadar her yere sirayet eder.

Adalete inancını kaybeden, Hukuktan umudunu kesen kişi, ya kendi silahına sarılır ya da "kurtarıcı" olarak gördüğü illegal yapılara hayranlık duymaya başlar. Ve toplumda pek te çözüm olmaması gereken kişileri kendilerine kahraman yapar ve onları ilahlaştırır.

Bilirsiniz adaletin sembollerinden biri yunan mitolojisinden günümüze aktarılan Themis’in Adalet terazisidir. Bayan adalet de denilen Themis, taktığı göz bağıyla statüsüne veya servetine bakılmaksızın herkesin kanun önünde eşit olduğu adalet sisteminin tarafsızlığını temsil ediyor. Asıl fikir adaletin duygulara, önyargılara veya kişisel görüşlere değil, gerçeklere ve kanıtlara dayanmasıdır. Tam anlamıyla, adaletin terazisi, yargı sisteminde dengeyi, adaleti ve en önemlisi tarafsızlığı sembolize eder

Toplumun ruh halini bu teraziye koysak adalet duygusunun maksimumda olması için terazinin bir kefesinde hissedilen güven diğerinde gerçekleşen adalet olmalıdır. Bu ikisi dengede olmalıdır. Günümüzde ülkemizde olduğu gibi hissedilen güven azalıyorsa ve sıfıra yaklaşıyorsa bunun gelecekte ki oluşacak olan kaosun habercisidir.

Adalet duygusunun ağır darbe aldığı yerde, insanlar birbirine komşu, arkadaş olarak bakmak yerine, "potansiyel tehdit" olarak bakmaya başlar. Bugün sokaktaki insanların birbirine tahammülsüzlüğün, gülmeyi unutmuş asık suratların ve patlamaya hazır öfkenin altında yatan asıl neden, adalet terazisinin dengesinin bozulmuş olmasıdır.

Muktedirlerin işi bir an önce amasız, fakatsız, bu teraziyi dengeye getirecek olağan şartları sağlamak olmalıdır. Hem de acilen...