Bir milleti kurtarmakla, kendini KAHRAMAN ilan etmek arasındaki fark…

İnsan vardır yaşadığı çağın çok ötesindedir ve insan vardır yaşadığı çağda kendisine bir yer açmak için tarihin büyük isimlerinin gölgesine sığınır. Onun gibi mücadele etmez, onun gibi çalışmaz ama ona benzer fotoğraflarını bilbordlara koyar.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk, işte bu iki anlayış arasındaki uçurumun en müstesna örneğidir.

O, Türk milletin umudunu kaybettiği, topraklarının düşman çizmeleri altında ezildiği, ordularının tarumar edildiği, başkentinin hatta payitahtın bile esir edildiği dönemde ortaya çıktı. Elinde dış güçlerce hazır edilmiş bir iktidar, yılların birikimi bir ekonomik miras, sata sata bitiremeyeceği fabrikalar, arsalar, köprüler yoktu.

Elinde Türk milletin bağımsızlık inancı, kendisi ve yol arkadaşlarının kararlılığı ve yıkılmaz bir vatan sevgisi vardı. Samsun'a çıktığında ne sarayın gücü arkasındaydı ne de kendisini alkışlayan kalabalıkların oluşturabileceği konforu. O, yokluklar içinde, bir milletin kaderini değiştirmeye olan inancıyla çıkmış olduğu yolda yürüdü.

Samsun’da yaktığı meşale ile Erzurum'da, Sivas'ta, Ankara'da milletin yeniden ayağa kalkabileceğine inandı. Ve bu inançla Afyon’da Sakarya'da, Dumlupınar'da yalnızca düşman ordularına karşı değil, yoksulluğa, umutsuzluğa, teslimiyete ve esarete karşı da mücadele etti. Ve sonunda imparatorluğun küllerinden bağımsız bir cumhuriyet kurdu.

İşte Atatürk olmak buydu!.

Bugün bazılarına bakıyorum da, kendisini inandırdığı bir güruha Atatürk'le kıyaslatabiliyor. Onunla aynı cümlede anılmayı, onunla aynı büyüklükte görülmeyi, hatta onun mirasının tek sahibi olmayı isteyebiliyor.

Bizde insanız ya sormadan duramıyoruz.

Siz bugüne kadar hangi zorlu mücadelelerin içinden geçtiniz? Hangi yoklukta bir milletin umudu oldunuz? Hangi cephede bağımsızlık için bedel ödediniz? Hangi makamdan vazgeçerek milletin egemenliğini esas aldınız? Siz hiç aynaya baktınız mı?

Atatürk, kendisine altın tepside sunulan saltanatı reddederek cumhuriyeti kurdu. Egemenliği kayıtsız şartsız milletine verdi. Çünkü biliyordu ki devletin sahibi bir kişi değil, millettir.

Atatürk, şahsının yüceltilmesini değil, fikirlerinin anlaşılmasını istedi. Türk milletine aklı ve bilimi rehber gösterdi. Eleştirel düşüncenin, özgür aklın ve çağdaşlaşmanın önünü açtı.

Peki, bugün Atatürk'ün adını dilinden düşürmeyenlere, onun fikri mirasını sömürenler sormak lazım, onun akla, bilime, özgürlüğe ve demokrasiye verdiği değeri ne kadar yaşatıyorsunuz?

Atatürk'ün büyüklüğü, yaptıklarının tarih tarafından tescil edilmesinden gelir. Onun en büyük eseri Cumhuriyet, en büyük mirası bağımsızlık, en büyük arzusu ise Türk milletinin çağdaş uygarlık seviyesinin üzerine çıkmasıdır.

Unutmamamız gerekir ki Atatürk, bir fotoğraftan, bir heykelden, bir sloganından ibaret değildir. Atatürk, düşüncedir, mücadeledir, akıldır, bilimdir, bağımsızlıktır. Onu anlamak, 10 Kasım'da gözyaşı dökmek değildir. Onu anlamak, kurduğu cumhuriyete sahip çıkmak, hukukun üstünlüğünü savunmak, kadınların eşitliğine inanmak, çocukların geleceğini güvence altına almak ve hiçbir gücün millet iradesinin üzerinde olmadığını kabul etmektir.

Çünkü Atatürk'ün büyüklüğü, kendisini ona benzetenlerin sözleriyle ne artar ne de azalır. Tarih, herkese hak ettiği yeri verir. Birileri yaşadığı dönemde, koruduğu düzenbazların alkışlarıyla büyür, birileri de ise aradan geçen yıllara rağmen büyümeye devam eder.

Atatürk, aradan geçen bir asra rağmen hâlâ gururla konuşuluyor, minnetle anılıyor, saygıyla okunuyor ve milyonların yüreğinde yaşamaya devam ediyorsa bunun sebebi yalnızca geçmişte kazandığı zaferlerden çok, geleceğe bıraktığı fikirlerdir.

Atatürk'ün büyüklüğüyle yarışılmaz. Onun büyüklüğüne layık olmaya çalışılır. Çünkü Atatürk olmak, bir koltuğa oturmak değil, bir millete umut olmaktır. Atatürk olmak, kendini milletin üstünde görmek değil, onların bağımsızlığı için canını ortaya koymaktır.

Atatürk, bir milletin karanlıktan aydınlığa, esaretten özgürlüğe yürüyüşünün adıdır.

Tarihte bazı isimler vardır ki onları anlatmak için büyük cümlelere ihtiyaç yoktur. Onlar, tarihin ta kendisidir.

Mustafa Kemal Atatürk... Rahmetle, minnetle, özlemle ve sonsuz saygıyla…