Sabah yürüyüşlerim sırasında kulağımda kulaklığımda bir şeyler dinlerim. Günün psikolojisine göre bazen müzik, bazen Nutuk, bazen uzman psikologların kayıtlarını dinlerim. Bazen de keyifle Tarih ve Felsefe alanında başarılı çalışmaları bulunan Ahmet Arslan’ın ders kayıtları ya da medya yayınlarını dinlerim. Bu sabah yazıma ilham olan şu cümleyi duydum.

“Türk Halkı ne ister?”

Aslına bakarsanız çok şey istiyormuş gibi görünen ama kanaatkâr bir topluluk olduğumuz aşikârdır.

Mesela gelecek kaygısının, yarın ne olacağım korkusunun bitmesini ister. Türk halkının mutlu azınlık hariç büyük çoğunluğu ay sonunu getirme kaygısı taşımadan yaşamaktır. Türk insanı uyurken zenginlik hayali düşlese de uyandığında hak ettiğinin karşılığını aldığı bir gün sonu ister.

Mesela yaşamının her aşamasında adalet ve eşit şans ister. Toplumun büyük kesiminde derin bir "hakkının yenileceği" korkusu vardır. İster banka sırasında, ister iş başvurusunda, ister adalet karşısında, insanlar sadece güçlü olanın değil, haklı olanın kazandığı bir düzen özlemi çeker.

Mesela samimiyet ister, sözünün dertlerinin dinlenilmesini arzular. Türk halkı soğuk, mesafeli ve tepeden bakan, hor gören figürleri sevmez. Üst perdeden nutuk atılmasını değil, göz göze konuşulmasını, sözlerinin dikkate alınmasını ister.

Mesela gençler, üzerlerinde baskı oluşturan gözlerin başka tarafa bakmasını ister. Özgürce giyinmek, rahatça dolaşmak, kendileri olabilmektir dertleri. Toplumun sokmaya çalıştığı kalıplardan uzak, kendilerine yeni bir ufuk, fikirlerine saygı duyulmasını ister.

Mesela emeklilerimiz yokluk yerine varlık içinde yaşamak ister. Diğer dünya vatandaşları gibi ömürlerinin son deminde birkaç şehir, belki bir tane yabancı ülkede tatil düşler. Ama bu hayalinin gerçekleşmeyeceğini bilir. O yüzden el düşürür. Torunlarına harçlık verecek ya da çocuklarına muhtaç olmayacak bir maaş ister.

Mesela toplumumuz kültürel saygı ve huzur ister. Sürekli didişen ve kendisini kutuplaştıran dilden yoruldu insanlar. Dolaysıyla inancın, yaşam tarzının, etnik kökenlerin öne çıkarılmadığı, herkesin birbirinin sınırlarına saygı duyduğu kavgasız bir iklimde yaşamak ister.

Aslında Türk halkı çok şey istemez. İstedikleri de çok nettir ama bunu yüksek sesle söyleyecek lüksü ve de cesareti yoktur.

Kısacası;

Türk Halkı, şafak vakti kapısının çalınmayacağından emin olduğu bir güne huzur içinde uyanmak,

Çocuğunun geleceğini bilmediği uzak kıtalarda, rüşvet ile girdiği vize kuyruklarında aramadığı bir ülke,

Birilerinin iki dudağı arasından çıkan kelimelerle hayatının altüst olmadığı, kuralları olan ve herkese eşit uygulanan bir devlet,

Ve de kendisini yönetenlerin de en az kendisi kadar bu ülkenin kanunlarına ve ekonomik gerçeklerine tabi olmasını ister.