Bursa’da kış başkadır. Bunu başka şehirde yaşayan kolay kolay anlamaz. Soğuk her yerde soğuk ama Bursa’daki biraz içine işler, biraz da hatıra taşır. Uludağ’dan inen ayaz mı dersin, sabah sisine karışan kömür kokusu mu… Hepsi bir araya gelir, insanın burnunun direğini değil, çocukluğunu sızlatır.

Benim için Bursa’da kış, okul sabahları annemin “atkını al” diye arkamdan seslenmesiyle başlar. O atkı hiç boynumda durmazdı ama olsun, anneler bilir ya, “alsın da takmasa da olur.” O zamanlar kar yağdığında okullar tatil olur mu diye camdan sokağa bakardık. Kar değil de buz gibi yağmur yağıyorsa üzülürdük. Çünkü o yağmur ne tatil getirirdi ne de adam gibi bir kış keyfi.

Mahallede soba yanan evlerin bacası daha bir tüterdi kışın. Akşamüstü hava erken kararır, sokak lambaları yanınca mahalle bir film sahnesine dönerdi. Eve girince sobanın üstünde kestane, mutfakta çorba… Şimdi düşünüyorum da, kışın soğuğundan çok, o sıcaklık aklımda kalmış.

Yıllar geçti. Çocukluk gitti, Bursa aynı Bursa ama biz başka yerden bakıyoruz artık. Benim için kışın anlamı biraz da müzikle değişti. Canlı müzik yaptığım mekânlarda, kış geceleri yazdan daha kalabalık olur. İnsanlar üşümemek için değil, içini ısıtmak için geliyor sanki. Şarkı istekleri bile değişir. Yazın hareketli parçalar isteyenler, kışın daha bir dertli, daha bir eski şarkılara yönelir.

Bazı şarkılar vardır, sadece kışın yakışır. Yazın söylersen yadırganır ama kışın söylediğinde mekân susar, herkes dinler. Bursa’da kış, şarkıyı da ağırdan aldırır insana. Tempo düşer, duygu yükselir. Belki de bu yüzden en iyi şarkılar hep kış gecelerinde söylenir.

Bir de Bursa’da kışın kahvesi vardır. Yazın içilen kahve başka, kışın içilen başka. Cam kenarında, dışarıda yağan yağmuru ya da karı izleyerek içilen kahvenin tadı, hiçbir yerde yoktur. Hele bir de eski dostlarla denk gelmişsen… Muhabbet uzar, saat geçer, soğuk dışarıda kalır.

Uzun yıllardır sahnedeyim, çok yer gördüm, çok insan tanıdım. Ama Bursa’da kış hâlâ beni yakalıyor. Bazen bir sokaktan geçerken, bazen sahnede bir şarkının ortasında… Bir anda çocukluğuma dönüyorum. İşte o an anlıyorum: Kış, Bursa’da mevsim değil, hatıradır.

Belki de bu yüzden Bursa’da kış bitmez. Kar yağsa da yağmasa da, insanın içinde bir yerlerde hep sürer.