Şimdi eğri oturup doğru konuşalım; sezon başında birisi çıkıp "Kelechi Iheanacho yarın Teksas’ın önünde, Bursa Atatürk Stadyumu’nun ruhunu taşıyan o yeşil-beyazlı formayla maça çıkacak" dese, hangimiz "Bırak bu işleri dayı" demezdi?

Premier Lig görmüş, Manchester City'de başlayıp Leicester City’de fırtınalar estirmiş, İngiltere’de krallar gibi hücum hattı yönetmiş adamdan bahsediyoruz. Hani "Kariyerinin sonuna doğru Arap yarımadasına gider, parasını kazanır" diyeceğimiz kalibrede bir isim. Ama burası Bursa kardeşim! Bu şehrin havası da suyu da başkadır, adamı alır, getirir, o formayı üstüne geçiriverir.

Tablo ortada, adam resmen alev aldı, ligi yakıyor! 6 maçta attığı 8 gol, yaptığı 2 asistle rakip defansları adeta hallaç pamuğu gibi atıyor. Top ayağına geldiğinde tribündeki adamın içi rahatlıyor, rakip stoperin ise dizlerinin bağı çözülüyor. "Ben bu lige fazlayım" demiyor, aksine her maçta terinin son damlasına kadar basıyor, armanın hakkını veriyor.

Kayseri deplasmanında takım gerideyken sahneye çıkıp maçı söküp alması, Manisa karşısında 90+2’de attığı o ikinci golle galibiyeti sökmesi tesadüf değil. Bu, kalite farkıdır. Bu, büyük futbolcu kumaşıdır. Meğer bizim senelerdir çektiğimiz o hücum hattı çilesinin ilacı Nijerya’dan gelecekmiş de haberimiz yokmuş!

Açık ve net söyleyelim, bu adam bu lige birkaç gömlek fazla. Ama daha da önemlisi, Bursa şehrinin o bitmek bilmeyen futbol aşkına çok ama çok yakıştı. Şimdilik rakipler düşünsün, defans hatları önlemini alsın. Çünkü Manchester City’den TFF 1. Lig’e uzanan bu hikâyenin sonu, Allah’ın izniyle ait olduğumuz yere, Süper Lig’e çıkacak!