Bazı skorlar yalnızca üç puan getirir, bazıları ise bir takımın nereye doğru yürüdüğünü gösterir. İstanbulspor karşısında alınan 4-0’lık galibiyeti ikinci gruba koyuyorum.

Bursaspor sezona Bodrum deplasmanında aldığı 2-0’lık galibiyetle başlamış, ardından Iğdır’ı Bursa’da geçmişti. Karagümrük karşısındaki 2-1’lik mağlubiyet ise hepimizi biraz üzmüştü. Üstelik o maçın öncesinde ve sonrasında yaşananlar, hakem kararları ve taraftarımızın deplasmana gidememesi nedeniyle futbolun kendisinden çok başka şeyleri konuşmuştuk.

Sonra Kayseri geldi.

Bence İstanbulspor maçını anlamak için önce Kayserispor deplasmanını hatırlamak gerekiyor. Bursaspor 1-0 geriye düştüğü maçta oyundan kopmadı; Iheanacho ile beraberliği buldu, Alperen Babacan’ın golüyle de sahadan 2-1 galip ayrıldı. Bir takımın karakterini bazen farklı kazandığı maçlar değil, geriden gelerek çevirdiği maçlar gösterir. Kayseri’de gördüğümüz şey tam olarak buydu.

Ardından Bursa’ya döndük.

Rakip İstanbulspor’du.

Hafta içi oynanan bir karşılaşma olmasına rağmen tribünlerde 40 binin üzerinde Bursasporlu vardı. Resmî maç verilerine göre 40 bin 105 kişi tribündeydi. Türkiye’de birçok Süper Lig kulübünün ulaşmakta zorlandığı rakamı Bursaspor bir 1. Lig maçında, üstelik hafta içinde yakaladı.

Sanırım Bursaspor’u sadece puan cetvelinden okumaya çalışanların anlayamadığı mesele de burada.

Bursaspor’un gücü yalnızca sahaya çıkan on bir futbolcudan ibaret değil.

Bu şehir yeniden takımına inanıyor.

Ve bir şehir inanırsa futbol değişiyor.

İstanbulspor karşısında ilk yarının büyük bölümü sabırla geçti. Rakip alanları kapattı, Bursaspor aradı, denedi ve bekledi. Tam devre bitecekken Iheanacho çıktı ve kilidi açtı.

İkinci yarıda ise başka bir görüntü vardı.

58’de Halil Akbunar skoru 2-0’a getirdi. 67’de Duran Şahin’in kendi kalesine gönderdiği top farkı üçe çıkardı. 77’de yeniden Iheanacho sahneye çıktı ve geceyi 4-0’la kapattı. Böylece Bursaspor beşinci haftanın sonunda dördüncü galibiyetini alarak 12 puana ulaştı ve ikinci sıradaki yerini korudu.

Ama benim için skor kadar önemli olan oyundu.

Bursaspor artık sadece coşkuyla saldıran bir takım görüntüsünde değil. Topu kaybettiğinde reaksiyon veren, rakibine baskı yapan, oyunun temposunu değiştirebilen ve farklı oyuncularından skor katkısı alabilen bir takım oluşmaya başlıyor.

Mustafa Er’in maçtan sonra özellikle top kaybının ardından verilen reaksiyona dikkat çekmesi de tesadüf değildi. Hatta geride kalan beş haftayı değerlendirirken oyun anlamında ligin en iyi takımı olduklarını düşündüğünü söyledi. Bu iddialı bir söz. Fakat İstanbulspor karşısındaki futbol, en azından bu iddianın tartışılabilecek bir zemini olduğunu gösterdi.

Ben yine de burada frene biraz basılması gerektiğini düşünüyorum.

Çünkü Bursaspor’un en büyük rakiplerinden biri, Bursaspor’un yarattığı beklentinin kendisi olabilir.

Üst üste iki şampiyonluk yaşamış bir şehirden bahsediyoruz. 3. Lig’den 2. Lig’e, oradan 1. Lig’e çıktık. Şimdi tribündeki herkes doğal olarak üçüncü adımı bekliyor.

Süper Lig…

Bursaspor’un olması gereken yerin orası olduğuna itirazım yok.

Fakat bu lig uzun.

Bir İstanbulspor maçında 4-0 kazanmak bizi şampiyon yapmayacağı gibi, yarın alınabilecek bir mağlubiyet de bu takımı kötü takım yapmaz.

Önemli olan oyun istikrarıdır.

Kayseri’de geriye düştüğünde ayağa kalkabilmek, İstanbulspor karşısında rakibin direncini sabırla kırabilmek ve kötü gününde de puan çıkarabilmek…

Şampiyonluk yarışını bunlar belirleyecek.

Bir başka sevindirici gelişme Iheanacho.

Bodrum’da sezonun ilk golünü atan Nijeryalı yıldız, Kayseri’de beraberliği getirdi; İstanbulspor karşısında ise iki kez fileleri buldu. Büyük hedefleri olan takımların kritik anlarda ortaya çıkabilecek büyük oyunculara ihtiyacı vardır. Iheanacho’nun Bursaspor hikâyesinin nasıl devam edeceğini zaman gösterecek ama başlangıcının umut verdiği açık.

Halil Akbunar’ın enerjisi, orta sahanın mücadele gücü, savunmanın giderek oturması ve genç oyuncuların bu yapının içerisinde kaybolmadan süre alması da önemli.

Fakat bütün bunların üzerinde bir başka gerçek var.

40 bin insan.

O tribünü gördüğünüzde insanın aklına ister istemez şu geliyor:

Bursaspor zaten geri dönmüş.

Şimdi yalnızca liglerin bunu takip etmesini bekliyoruz.

Bu camia birkaç yıl önce tarihinin en karanlık dönemlerinden birini yaşarken de stadı dolduruyordu. Şimdi yeniden şampiyonluk konuşurken de orada. Bu nedenle futbolcuların ve teknik heyetin taşıdığı formanın ağırlığını bilmeleri gerekiyor.

Bu forma sadece bir futbol kulübünün forması değil.

Bir şehrin yeniden ayağa kalkma hikâyesinin forması.

Ve tam burada, İstanbulspor maçının skorundan bağımsız olarak bu haftanın benim için önemli bir başka konusuna değinmek istiyorum.

İlhan Depe…

Bursaspor, İstanbulspor maçından hemen önce kaptanlarından İlhan Depe ile karşılıklı anlaşarak yollarını ayırdı. Ardından İlhan’ın yeni adresi Sakaryaspor oldu.

Futbolda gelişler kadar vedalar da var.

Ama bazı futbolcuların vedası yalnızca transfer haberi değildir.

İlhan Depe, Bursaspor’a en zor zamanlarından birinde geldi. 3. Lig’den başlayan ayağa kalkışımızın içinde yer aldı. Önce 3. Lig şampiyonluğunu, ardından 2. Lig şampiyonluğunu yaşadı. İki sezon boyunca bütün kulvarlarda 65 resmî maçta 19 gol ve 18 asistlik katkı verdi. Rakamlar önemli ama bence İlhan’ın bıraktığı izi sadece rakamlarla anlatmak haksızlık olur.

Çünkü bazı futbolcular kupayı kaldıran kadroda bulunur, bazıları ise o kupaya giden yolun yükünü taşır.

İlhan ikinci gruptaydı.

Nitekim Başkan Enes Çelik’in vedasının ardından söylediği, “Son iki senede tartışmasız bize en çok katkı sağlayan oyuncu İlhan Depe’ydi” sözü de onun Bursaspor’daki yerini özetliyor.

Bugün yollar ayrılmış olabilir.

Futbol böyle bir şey.

Kadrolar değişir, teknik adamlar değişir, ligler değişir.

Ama verilen emek unutulmamalı.

Bursaspor yeniden yukarıya yürüyorsa, o yürüyüşün ilk kilometrelerinde ter dökenlerin hakkını teslim etmek de bu camianın büyüklüğüne yakışır.

İki şampiyonluk, nice gol, asist, mücadele ve kaptanlık için teşekkürler İlhan Depe.

Bursaspor’a verdiğin emek için teşekkür ediyor, bundan sonraki futbol hayatında başarılar diliyorum.

Yolun açık olsun kaptan.

Biz şimdi yürümeye devam ediyoruz.

Hedef belli.

Bursaspor’un ait olduğu yere dönmesi.