Türk siyasetinde yeni parti kurmak artık şaşırtıcı bir gelişme değil.Cumhuriyet tarihi boyunca sayısız parti kuruldu. Kimileri iktidara geldi, kimileri muhalefette kaldı, kimileri ise tabelalarını bile değiştiremeden siyasi tarihin tozlu raflarında yerini aldı.Ancak bugün yaşadığımız süreç, alıştığımız yeni parti hikâyelerinden biraz farklı.Çünkü bu kez sıfırdan başlayan bir siyasi hareketten bahsetmiyoruz.

Türk siyasi tarihinde sağ partilerin bölünmesi, yeni partilerin sağdan doğması sıkça gördüğümüz bir tablo olmuştur. Demokrat Parti’den Adalet Partisi’ne, Anavatan Partisi’nden Doğru Yol Partisi’ne, Fazilet Partisi’nden Saadet Partisi ve AK Parti’ye, MHP’den Büyük Birlik Partisi’ne, İYİ Parti’ye, Zafer Partisi’ne ve Anahtar Parti’ye kadar, kamuoyunun “sağ siyaset” olarak isimlendirdiği çizgide birçok ayrışma yaşandı.

Sol siyasette ise tablo her zaman biraz daha farklı gelişti.

Cumhuriyet Halk Partisi, darbeler ve olağanüstü dönemler dışında uzun yıllar büyük kırılmalar yaşamadan yoluna devam etti. Elbette ayrılan isimler, yeni oluşumlar oldu; ancak bugün yaşanan süreç, CHP tarihindeki en dikkat çekici ayrışmalardan biri olarak değerlendirilmeyi hak ediyor.

Kurulan yeni parti, aslında klasik anlamda “yeni” bir parti değil.Çünkü yeni kurulan siyasi hareketler normal şartlarda önce fikirlerini oluşturur, ardından kadrolarını kurar, teşkilatlanır, il ve ilçe başkanlarını belirler, üye kaydeder ve yıllar içinde taban oluşturmaya çalışır.Bugün ise bunun tam tersi bir tablo görüyoruz.

Yeni parti yola çıkarken birçok il ve ilçe teşkilatı fiilen hazır durumda.Görevden alınan ya da görevden ayrılan il başkanları…İlçe başkanları…Belediye başkanları…Parti yöneticileri…Milletvekilleri…Ve bu süreci haksız bulan parti tabanının önemli bir bölümü…Doğrudan yeni oluşumun içinde yer alıyor.

Dolayısıyla bu hareket, klasik anlamda sıfırdan kurulan bir siyasi parti değil; güçlü bir siyasi birikim ve hazır bir organizasyonla yola çıkan yeni bir yapı görünümünde.

Asıl soru ise bundan sonra başlıyor. Bu yeni parti gerçekten yeni bir parti olabilecek mi? Yoksa sadece eski CHP’lilerin toplandığı yeni bir adres mi olacak? Bence cevabı belirleyecek olan da tam olarak budur. Eğer bu hareket sadece CHP içerisindeki mevcut tartışmaların devam ettiği bir yapı olarak kalırsa, Türkiye yeni bir parti kazanmış olmayacaktır. Sadece bölünmüş bir CHP tablosuyla karşı karşıya kalacaktır. Ancak… Eğer bu parti, kuruluş gerekçesini kişilere ya da yaşanan süreçlere indirgemeden yeni bir siyaset dili kurabilirse… Sadece CHP’den ayrılanların değil, bugüne kadar hiçbir siyasi partide kendisini temsil edilmiş hissetmeyen insanların da adresi olabilirse… Türkiye’nin tamamına hitap eden bir siyasi vizyon ortaya koyabilirse… İşte o zaman gerçekten “yeni” bir parti hâline gelebilir. Bugün Türkiye’de birçok siyasi partinin en büyük problemi, kendi seçmen kitlesinin dışına çıkamamasıdır. Siyaset, bazen sadece kendi tabanına konuşma alışkanlığına dönüşüyor.

Oysa iktidar olmak isteyen partiler, yalnızca mevcut seçmenlerine değil; bugüne kadar kendilerine hiç oy vermemiş kesimlere de hitap edebilmelidir. Yeni partinin önündeki en büyük sınav da budur.

Cumhuriyet Halk Partisi’nin yaşadığı iç tartışmaların doğal sonucu olarak doğmuş bir hareket mi olacak? Yoksa bu süreci bir fırsata çevirerek Türkiye’nin tamamına seslenen yeni bir siyasi merkez mi inşa edecek? Bugün bunun cevabını vermek için henüz çok erken. Siyasette tabelalar değil, zaman konuşur. Liderler değil, millet karar verir. Sandık ise bütün tartışmaların son sözünü söyler. Önümüzdeki aylarda bu ayrışmanın nasıl şekilleneceğini, yeni partinin nasıl bir siyaset üreteceğini ve toplumda nasıl bir karşılık bulacağını birlikte göreceğiz. Temennim odur ki Türkiye, sadece yeni bir tabela değil, gerçekten yeni fikirler üreten, farklı kesimleri bir araya getirebilen ve demokrasi kültürüne katkı sunan yeni bir siyasi hareket kazansın. Çünkü Türkiye’nin ihtiyacı yeni parti sayısının artması değil… Yeni şeyler söyleyebilen partilerin çoğalmasıdır.