Sultan’ın çocukluktan beri birlikte büyüdüğü ve hiç yanından ayırmadığı bir dostu vardı…

Bu dostu iyi ve kötü her olay karşısında hep aynı şeyi yinelerdi;

– Bu işte de vardır bir hayır.!

Bir gün Sultan ve dostu ava çıktılar, Sultan’ın dostu tüfekleri dolduruyor, Sultan’a veriyor, Sultan da ateş ediyordu.

Muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir hata yaptı Sultan’ın dostu ve Sultan ateş ederken tüfek geriye tepti ve o güçle Sultan’ın başparmağı koptu.

Sultan acı içindeyken dostu her zamanki sözünü yineledi;

– Her şeyde olduğu gibi bunda da vardır bir hayır.!

Sultan öfkeyle bağırdı;

– Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, başparmağım koptu?

Dostuna çok kızdı ve arkadaşını zindana attırdı Sultan…

Bir yıl sonra, Sultan uzak bir bölgede birkaç adamıyla avlanıyordu.

Avlandıkları bölgede yamyamların kabilesi vardı.

Sultan ve adamlarını yakalayıp ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Köyün meydanındaki direğe bağladılar, yakmak için odun yığdılar.

Bu sırada Sultan’ın başparmağının olmadığını fark ettiler…

Bu kabile, uzuvlarından biri eksik olan insanı yediklerinde başlarına kötü olaylar geleceğini düşünüyorlardı ve Sultan’ı yemekten vaz geçtiler…

Bu nedenle, Sultan’ı serbest bıraktılar.

Diğer adamları ise yakıp yediler…

Sultan sarayına döndüğünde, kopuk parmağı sayesinde kurtulduğunu anladı.

Dostu haklı çıkmıştı...

Hemen pişmanlıkla dostunu kapattığı zindana koştu. Dostunu zindandan çıkardı ve başından geçenleri anlattı;

– Haklıymışsın dostum! Parmağımın kopmasında bile bir hayır varmış. Seni zindana attığım için özür diliyorum. Yaptığım haksızca ve kötü bir şeydi.!

Sultan’ın dostu yine;

– Hayır, beni zindana atmanızda da bir hayır var…

– Delirdin mi? Seni bir sene boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir?

– Düşünsene, zindanda olmayıp da seninle birlikte avda olsaydım ne olacaktı.?

(Alıntı)

Çıkarım:

Yaşam akıp giderken, iyi ve kötü birçok olay gelir başınıza, o an için ne olup-bittiğini anlayamayız.

Bizim ‘İyi’ sandığımız olayların sonrasında kötü bir şeyler olabilir yahut kötü sandıklarımızda iyi şeyler olabilir…

Bunu biz bilemeyiz…

Trafikte sıkıştığınızda, asansörü kaçırdığınızda, tam çıkarken çalan bir telefona yanıt vermeniz gerektiğinde, arabanın anahtarını bulamadığınızda, yani bizi rahatsız eden küçük terslikler olduğunda huzursuz oluruz, sinirleniriz değil mi?
Ne ki, bu küçük tersliklerin belki de bizi daha büyük tersliklerden, belalardan koruduğunu algılayamayız...
Bir saniyelik bir anda yaşananlar kimi kez bütün yaşamımızı değiştirebilir.!
Yaşam küçük ayrıntılar üzerine kuruludur, yaşamın içine sıkıştığımız ve elimizden bir şey gelmediği o anlarda belki de ALLAH o an orada olmamamızı istiyordur.!

* * *

Kısaca, yaşadığımız birçok olumsuz olayda aslında "Vardır bunda da bir hayır" diyerek durumu hayra yormalıyız.

Yaşadığımız olumlu olayların çoğunda da kendi kazanımımız olduğunu düşünerek sevinmemeliyiz…

Bize hayır gibi gözüken olaylarda şer olabileceği gibi bize şer gözüken olaylarda da hayır olabilmektedir.

Yaşadığımız her olumlu olayda gereğinden fazla sevinmemek ve yaşadığımız olumsuz olaylarda gereğinden fazla üzülmemek gerektiğini bilmeliyiz...

Bizim için neyin hayırlı, neyin şer olduğunu biz bilemeyiz…