Bir gün adamın biri bir kelebek kozası buldu…

Kozada küçük delikten bir kelebek gördü, kelebek o delikten çıkmaya çabalıyordu.

Adam oturup kelebeğin saatler boyunca o delikten çıkma çabasını izledi…

Bir süre sonra kelebeğin hareketleri durdu.

Kelebek delikten çıkmak için çaba harcamaktan vazgeçmiş gibiydi sanki.

Ve sanki kelebek elinden gelen her şeyi yapmış ve artık yapabileceği bir şey kalmamıştı.!

Öyle düşündü Adam ve kelebeğe yardım etmeye karar verdi…

Eline küçük bir makas alıp, kozadaki deliği büyütmeye başladı…

Bu yardım üzerine kelebek kozadan kolayca dışarı çıkıverdi…

Ancak kelebeğin bedeni kuru ve küçücük, kanatları da buruşuktu…

Adam kozadan çıkan kelebeği izlemeyi sürdürdü.

Kelebeğin kanatlarının açılıp genişleyeceğini ve bedenini taşıyacak kadar güçleneceğini umuyordu…

Ne ki Adamın beklediklerinin hiçbiri olmadı.!

Kelebek hiçbir zaman uçamadı...

Kelebek, yaşamının geri kalanını kurumuş bir beden ve buruşmuş kanatlarla yerde sürünerek geçireceğe benziyordu.

Adam kelebeğe iyi niyetle yardım etmeğe karar verdi.

Ne ki, kelebeğe iyilik yapayım derken aslında ona çok büyük bir kötülük yapacağını bilmiyordu.

Anlayamadığı bir şey vardı, kozanın o kısıtlayıcı ve buna karşılık kelebeğin daracık bir delikten çıkmak için gösterdiği çabayı baştan anlayamamıştı Adam…

Allah’ın kelebeğin bedenindeki sıvıyı onun kanatlarına göndereceği ve böylece kozadan çıkabildiği anda da uçmasını sağlamak için zamanı gereksinimi vardı…

Yani kelebek kozada kalacağı kadar kalamamıştı.!

(KişiselGelişim.com’dan alıntı…)

Çıkarım:

Bir işi başarmak için çalışmak, uğraşmak, çaba sarf etmek yaratılışımızda vardır…

Çaba göstermeden amaçlarımıza ulaşamayız…

Bir hedefe ulaşmamız için çaba, azim ve kararlılık gerekir…

Ama her şeyin bir zamanı vardır ve zamanı gelmeden hiçbir şey gerçekleşmez.

Vaktinden önce çiçek açmaz, kuş uçmaz yahut çocuk emeklemeden yürümez, örnekleri gibi…

İnsanlar, büyük-küçük demeden isteklerine ulaşmak için yaşamı bir mücadele olarak kabul eder ve şeklini kendileri belirler…

Yaşamı, hayat mücadelesi olarak görmek doğal olarak yaşamı zorlaştırır.

Çünkü mücadele, zor bir iştir ve herkes, mücadeleyle sahip olduğu şeylere sıkı sıkıya sarılır ve bunları yitirmeme mücadelesine girişiyor.

Mücadelelerden beklenen sonuç, galip gelmektir.

Ne ki, galip gelmek; hakka, hukuka uygun olmalıdır…

Çoğu kez hayatta tam olarak gereksinim duyduğumuz şey yapmamız gereken çabalardır…

Eğer Allah, hayatta herhangi bir çaba olmadan ilerlememize izin verseydi o zaman bu kelebek gibi bir anlamda sakat kalmaz mıydık?

Yani olabileceğimiz kadar güçlü olamaz ve asla uçamazdık.!

Ve Allah bizi güçlendirmek için bizlerin yollarına zorluklar koydu.

Ve Allah bu zorlukları çözmemiz için bizlere beyin, zekâ ve kas gücü verdi.

Allah bize üstesinden gelmemiz için tehlikeler koydu yollarımıza.

Ve Allah bize, yardımcı olmamız için muhtaç insanlar yolladı…

Ve Allah bize fırsatlar oluşturdu…

Evet, Allah’a güvenelim ve hedeflerimize ulaşmak için çaba gösterelim.

Bir süre sonra gizli bir elin bize yardım ettiğini hissedeceğizdir mutlaka…