Bilim ve erdem bakımından ünlü olan bir kentte Alimlerinden biri, her gün olduğu gibi, o gün de öğrencilerine ders vermekle meşguldü...

Ancak, Alimle acilen görüşmek isteyen bir kişi yüzünden, derse birkaç dakika ara vermek zorunda kaldı...

Gelen kişi, kentin en varsıllarında biri değilse bile, hatırı sayılır tüccarları arasındaydı.

Adam, Alime;

“Size bir maruzatım var” dedi. “Ben hacca gitmek istiyorum. Bunun için, sene boyu kenarda üç yüz altın biriktirdim. Acaba bu para rahatlıkla gidip gelmem için yeterli olur mu?”

Âlim yanıtladı;

“Bu para rahatlıkla gidip gelmen için yeterli olmayabilir.”

Bunun üzerine, Adam;

“Peki öyleyse,” dedi. “Biraz daha biriktirir, seneye giderim.”

Adamın Alimin yanından ayrılmasının üstünden fazla bir zaman geçmeden, bu kez, ayağında çarık, elinde küçük bir bohça ile sade halli bir derviş Alimin ziyaretine geldi...

“Fazla durmayacağım” dedi derviş. “Allah nasip ederse, hac için yola düştüm. Diyeceğin, istediğin bir şey var mı?”

Âlim;

“Yolun açık olsun. Oralara bizden de selâm götür; dua et bizim için” dedi, sonra da kucaklaşıp vedalaştılar...

Alimin yanında bulunan öğrenciler, yarım saat içinde gördükleri bu iki manzara karşısında şaşkına dönmüşlerdi.

İçlerinden biri dayanamadı;

“Hocam” dedi, “Tüccar geldiğinde, ‘Hac için üç yüz altın yetmeyebilir’ dediniz. Bu adamın ise belki bir altını bile yok. Ama ona yolun açık olsun dediniz.’

Âlim şu yanıtı verdi;

‘Çünkü tüccar, parasına güveniyordu. Üç yüz altının başına ne geleceğini, yetip yetmeyeceğini ben garanti edemem. Ama derviş, ‘Allah nasip ederse’ diyerek yola koyulmuş. İnanıyorum ki, güvendiği Allah onu yolda bırakmayacaktır...’

(Düşündüren Öyküler’den alınmıştır.)

Çıkarım:

Bir iş Allah nasip ederse olur...

Her işin gerçekleşmesi Allah'ın takdirine ve iznine bağlıdır.

İnsanın elinden geleni yaptıktan sonra yazgısına razı olup tevekkül etmesi gerekir...

İnsan önce üzerine düşen görevi yapmalı, çalışmalı ve plan kurmalıdır.

Bütün çabalardan sonra sonucu Allah'tan beklemek ve O'nun iradesine boyun eğmek gerekir...

Her şeyin en doğrusunu Allah bildiği için kalpten gelen bir teslimiyet huzur sağlar.

Allah nasibi, kulun çabasına, ilahi hikmete ve insanın hakkında hayırlı olana göre takdir eder.

Nasip ve kısmet salt eldekiler değil, kimi kez de yaşanmayan yahut gerçekleşmeyen durumları da kapsar...

İnsan, seçim hakkını kullanarak üzerine düşen adımı atmakla sorumludur.

Çaba göstermeden beklemek İslam anlayışında doğru bir yaklaşım değildir.

Allah her şeyi en doğru zamana ve sonsuz ilmine göre düzenler.

Kimi kez istenen bir şey hemen gerçekleşmez; çünkü zamanı henüz gelmemiştir yahut o an kul için uygun değildir...

Allah kulun iyiliğini gözetir, bir şeyin olmaması ya da başka bir sonla karşılaşılması, o durumun o an zarar verebilecek olmasından dolayı bir koruma yahut nasip, kısmet olarak tecelli edebilir.

Bir şeyin gerçekleşmesi için önce Allah'ın takdiri ve kısmet olması gerekir, insan ne kadar çabalarsa çabalasın kaderde yoksa o iş olmayabilir...