Siyaseti, teknik anlamda geleneksel bir ‘İş’ yahut ‘Meslek’ değil de profesyonel bir uğraş ve kamusal bir hizmet alanı olarak ele almak daha doğru olsa gerek...

Siyaset; milyonlarca insanın yaşamını, toplumsal huzuru, hak ve özgürlükleri doğrudan etkileyen, bilgi, sorumluluk ve ciddiyet gerektiren kamusal bir alandır...

Devlet yönetimini yahut yerel yönetimleri üstlenmek, geniş yığınların ortak refahı ve geleceği adına kararlar almayı gerektirir...

Ve hiç kuşkusuz siyasetin; popülizmden uzak, akıl, bilim, istişare ve planlama ile yürütülmesi gerektiği açıktır...

Siyasetin yalnızca profesyonellerin tekelinde olmaması gerektiğini, tüm toplumun ve yurttaşların denetimine ve katılımına açık olması gerektiği nettir...

Muhalefete mensup kimi partilerden kimi siyasetçilerinin 6-7 dönemdir Milletvekilliği yapıyor olanların, ‘Erdoğan 3. Dönem Cumhurbaşkanı olamaz’ demeleri traji-komik değil midir?

* * *

Siyaseti, devlet işlerini düzenleme ve yürütme sanatıyla ilgili özel görüş yahut anlayış, olarak tanımlanmakta da olası kuşkusuz?
Devletin etkinliklerini amaç, yöntem ve içerik olarak düzenleme ve gerçekleştirme esaslarının bütünü olarak görmek gerekiyor...
Eş anlamlısı olan politika sözcüğü ise 20. yüzyıl itibariyle yaygınlaşmıştır...
Siyaset, genel anlatımla, insanları yurttaşlık düzeyinde etkilemektir, denilebilir kısaca...
Evet, çoğu kez politikacılar gerçekten de halkı temsil etmiştir.

Siyaseti ciddi bir biçimde ele alarak, toplum değerlerine saygı göstererek sorun çözenlerin de Milletin gönlünde nasıl taht kurduğu da görülmekte değil midir?

Ama kimilerinin de ceplerini doldurduğu görülmekte öte taraftan...

Ve hem de kendilerine Anayasal olarak tanınan ‘Dokunulmazlık’ hakkıyla da korundukları görülmüyor mu?

* * *

Siyaset kutlu bir uğraştır, niyetlerinize göre buna ‘kutlu bir iş’ de diyebilirsiniz...
Türkiye’de siyaset ve siyasetçi için zaman-zaman toplumumuzda tereddütler, siyaseti ve siyasetçiyi hafife almalar olsa da siyasetin, siyasetçinin ülke yönetiminde ve toplumsal sorunların çözümünde oynadığı rol açıktır...
Ülke sorunlarının çözümü, refah ve huzurun sağlanması ancak siyaset ile olasıdır çünkü...

Bu açıdan siyasetçinin Anayasa tarafından korunması doğrudur...

Ne ki, bu salt ‘Kürsü’ dokunulmazlığı ile sınırlı olmalıdır...

Yani Mecliste, İlinde, İlçesinde, yapacağı basın açıklamalarda Radyo, Televizyonlarda yapacağı konuşmalarla sınırlı olması gerektiği artık kabak gibi ortaya çıktığı görülmektedir.!

* * *

Milletvekili dokunulmazlığının sınırlandırılması konusu bugün gelinen süreçte, hukukçular, siyasetçiler ve kamuoyu arasında daha çok tartışılmaya başlanmış bulunmaktadır.

Bu konuda öyle bir yöntem bulunmalı ki, Milletvekillerinin görevlerini baskı altında kalmadan yapabilmesi ile "hukuk önünde eşitlik" ilkesinin dengelenmesi çerçevesinde ele alınabilmesi gerektiği açıktır.

Anayasa'nın en temel ilkelerinden biri herkesin kanun önünde eşit olmasıdır.

Dokunulmazlığın çok geniş tutulması, bir zümreye ayrıcalık tanındığı algısı oluşturarak adalet duygusunu zedeleyebilir...

Dokunulmazlığın, görevle ilgisi olmayan adi suçlar (yolsuzluk, rüşvet, kaçakçılık, hakaret vb.) yahut ağır suçlar için bir "koruma kalkanı" olarak kullanılmasının da önüne geçilmesi gerektiği açıktır.

Kamu kaynaklarının kötüye kullanımı yahut bireysel suç iddialarında milletvekillerinin de vatandaşlar gibi yargılanabilmesinin, siyaset kurumuna olan güveni arttıracağı da açıktır...