Son yarım asırda kentsel alanlarda, hareketlilik ve erişim gereksiniminin en ekonomik ve çevreye en duyarlı şekilde karşılanması amacını taşıyan ‘Sürdürülebilir Kent içi ulaşım’ kavramı gündeme gelmiş ve tüm dünyada bu amaca yönelik çeşitli politikalar geliştirilmiştir.

Sürdürülebilir Kent içi ulaşım politikaları çekme ve itme politikaları olarak ikiye ayrıldı.

Çekme politikaları, toplu taşıma sistemleri (otobüs, Metrobüs ve raylı sistemler) ve motorsuz ulaşım türleri (yürüme ve bisiklet) gibi ekonomik ve çevre dostu ulaşım türlerinin geliştirilmesi...

İtme politikaları da ekonomik önlemler (vergilendirme ve yol ücretlendirme), park politikaları ve trafik yavaşlatma yoluyla otomobil kullanımının azaltılmasını amaçlamakta...

* * *

Geride bıraktığımız yüz yıllık dönemde dünya tarihinde hiç olmadığı kadar hızlı bir kalkınma süreci yaşandı.

Ancak kalkınmanın çevresel etkileri göz ardı edilerek yalnızca ekonomi düzleminde ele alınması sonucu doğal kaynakların tükenmesi, çevre kirliliği ve iklim değişikliği gibi küresel sorunlar ortaya çıktı...

Bu kapsamda 1992 yılında Rio’da yapılan Dünya Zirvesiyle başlayan ve 2012 yılında yapılan Rio+20 konferansına kadar süren zaman diliminde, sürdürülebilir kalkınma kavramı kapsamlı bir şekilde ele alındı ve bu konuda çeşitli politika, strateji ve eylem planları hazırlandı ve uluslararası toplumda söz konusu kavrama ilişkin ciddi bir farkındalık oluşmaya başladı...

Toplu taşıma adıyla sürdürülebilir bir Kent içi ulaşımın politikaları yaygınlaşmaya başladı.

Ulaşımda özel küçük taşıma araçlarıyla birlikte, dolmuş, dolmuş minibüs, servis aracı gibi taşıma araç araçlarının yolları doldurmasını engelleyecek Tren, Metro gibi raylı sistemler, Çift katlı otobüs gibi de araçlara yatırım yapıldı.

Köprüler, kavşaklar ve tüneller devreye sokuldu hatta çift katlı yollar yapıldı.

Amaç daha az sayıda araç ile daha çok sayıda yolcu taşımacılığına ağırlık verildi.

* * *

1945’lerden sonra dünyada ve buna koşut bir süre gecikmeyle ‘Dolmuşçuluk’ Bursa gibi kentlere yayılmaya başlamıştı.

Başlarda Türkiye’de de düşük maliyetli ulaşım çözümü olan dolmuşların oluşturduğu trafik sıkışıklığı ve getirimli olmayan işletim gün geldi artık katlanamaz boyutlara ulaştı.

Artık günümüzde çağdaş ulaşım açısından dolmuş, dolmuş minibüs kabul edilebilir bir şey olmadığı anlaşılmış durumda.

Bu uygulamalar bırakınız Avrupa kentlerini, ülkemizde de kimi kentlerde kullanımına son verilmiş durumda, kayseri gibi...

Ülkemizde; kentlerimizde, Bursa’da adeta kentlerle özdeşleşen minibüsler, yaygın tabirle dolmuşlar, Kayseri'de mazi olmuş durumda.

Değişen zaman ve zemine göre bunlara da büyük kentlerde artık elveda demek gerektiği açık...

Bursa’da sanayileşmeyle birlikte hızlı nüfus artışıyla kent içi ulaşım yoğunlaşmaya başlayınca Raylı sistem, kavşaklar ve büyük otobüsler devreye sokuldu.

Ne ki, yapılanlar yeterli olmadığı için dolmuş, dolmuş minibüsler, taksiler ve servis araçları yollarda ‘Deli Danalar’ gibi dolaşmakta..!

* * *

Çağdaş kentlerde ulaşım bu gün toplu ulaşım araçlarıyla yapılmakta…

Daha hızlı, daha temiz, daha rahat çözümler modern kentler için kaçınılmaz bir gereklilik.

Bursa büyük bir sanayi Anakenti olarak artık bu dolmuşlara son verecek düzenlemeleri ve toplu taşıma işini ciddiye almak zorundadır.

Zaman değişiyor ve Bursa’da buna ayak uydurmak zorunda.

Tıpkı faytonlar gibi, nalbantlık gibi dolmuşçuluk da tarihe karışmak zorunda..!