Siyasette en büyük konfor alanı, karşı tarafın hatalarıdır.

İktidarlar çoğu zaman kendi başarılarıyla değil, muhalefetin zayıflığıyla ayakta kalır.

Türkiye’de uzun süredir yaşanan tablo da budur.

Altan Tan’ın yıllar önce Meclis’te yaptığı konuşma bu gerçeği çıplak biçimde ortaya koyuyor.

CHP oldukça AK Parti iktidarda.

Bu cümle bir slogan değil, siyasal sosyoloji tespitidir.

Eğer muhalefet toplumun sosyolojisini okuyamazsa, seçmenin gündelik hayatına temas edemezse, ekonomik kaygıdan kültürel hassasiyete kadar geniş bir alanı doğru analiz edemezse, iktidarın alternatifi olamaz.

İktidar yıpranabilir; fakat karşısındaki yapı güven vermiyorsa sandık sonucu değişmez.

Bugün Türkiye’de seçmenin temel gündemi ideolojik korkular değil, geçim derdidir.

Enflasyon kira işsizlik esnafın durumu üretim maliyetleri.

Sokakta konuşulan bunlardır.

Ancak bir kesim hâlâ “Türkiye’ye şeriat geliyor” söylemi üzerinden siyaset yapmaya çalışıyor.

Gerçekçi olalım.

Türkiye Cumhuriyeti anayasal bir devlettir.

Çok partili sistem, seçim mekanizması, serbest piyasa düzeni ve toplumsal yaşam biçimi ortadadır.

İnsanlar istediği gibi giyiniyor, istediği şehirde yaşıyor, sosyal hayatını sürdürüyor.

İstanbul’dan İzmir’e, Bursa’dan Antalya’ya kadar gündelik hayatın pratiği herhangi bir “rejim değişimi” göstergesi sunmuyor.

“Şeriat nereye geliyor, Bodrum’a mı Çeşme’ye mi?” sorusu provokatif olabilir ama bir noktaya işaret ediyor.

Türkiye’nin sosyolojik gerçekliği ile bazı siyasi söylemler arasında ciddi bir kopukluk var.

Bodrum’da, Çeşme’de ya da büyükşehirlerin merkezlerinde yaşam tarzı üzerinden bir devlet dönüşümü emaresi yok.

Kıyafet serbestisi sosyal hayat turizm yapısı ekonomik model.

Hepsi mevcut sistemin devam ettiğini gösteriyor.

Elbette Türkiye’de muhafazakâr bir seçmen kitlesi var.

Elbette dini hassasiyetleri güçlü bir toplumsal taban mevcut.

Ancak bu, anayasal düzenin kaldırılacağı anlamına gelmez.

Seçmen davranışını ideolojik korku senaryolarına indirgemek, sahayı yanlış okumaktır.

Muhalefet toplumun tamamına hitap eden, ekonomik temelli, kapsayıcı ve güven veren bir dil kurabiliyor mu?

Eğer cevap hayırsa, iktidarın devamı sürpriz değildir.

Siyasette kalıcı olan şey korku değil, güven duygusudur.

Seçmen kendisini anlayan, gündelik hayatına dokunan ve sorunlarına somut çözüm sunan yapıya yönelir.

Türkiye’de iktidar değişimi, sloganla değil sosyolojiyle olur.

Bu gerçek görülmediği sürece, iktidar partisi sandıkta avantajını korur.