Binlerce işletme çalıştıracak eleman bulamıyor.

Ustalar emekli oluyor, dükkânlarını kapatıyor ama yerlerini alacak tek bir çırak bile yetişmiyor.

Bu, yalnızca sanayinin değil, Türkiye'nin geleceğinin sorunudur.

Bugün bir oto tamircisine gidin, "Yanınızda çırak var mı?" diye sorun.

Büyük ihtimalle alacağınız cevap bellidir:

Yok.

Tornacıya sorun, kaynak ustasına sorun, elektrikçiye, kalıpçıya, mobilyacıya, kaportacıya sorun.

Gençler gelmiyor.

Peki neden gelmiyor?

Çünkü yıllardır çocuklarımıza tek bir yol gösterildi.

Üniversite oku, masa başında çalış.

Sanayi ise ikinci plana itildi.

Oysa bugün üniversite diplomasıyla iş arayan yüz binlerce genç var.

Buna karşılık sanayide meslek sahibi olan birçok kişi daha mezun olmadan iş bulabiliyor.

Bir başka gerçek daha var.

Aileler çocuklarını sanayiye göndermek istemiyor.

Tozlu, yağlı, zor çalışma koşulları nedeniyle çıraklık artık tercih edilmiyor.

Oysa alın teriyle kazanılan her meslek onurludur.

Bir kaynak ustasının, bir CNC operatörünün, bir oto elektrik ustasının ya da bir kalıp ustasının ülke ekonomisine katkısı küçümsenemez.

Yıllardır çözüm bekleyen staj ve çıraklık sigortası meselesi de gençlerin ve ailelerin motivasyonunu olumsuz etkiliyor.

Meslek öğrenmek için üretimin içine giren gençler sigorta kapsamına alınsa da bu süreler emeklilik başlangıcı olarak kabul edilmiyor.

Oysa bu gençler iş yerlerinde çalışıyor, üretime katkı sağlıyor, iş kazası riskiyle karşı karşıya kalıyor.

Devletin bu konuda adil ve kalıcı bir düzenleme yapması artık ertelenmemelidir.

Bugün sanayi alarm veriyor.

Oto tamircisi bulunamıyor.

Kaynak ustası bulunamıyor.

Elektrik ustası bulunamıyor.

Kalıpçı bulunamıyor.

Tornacı bulunamıyor.

Makine bakım ustası bulunamıyor.

Bugün çırak yetiştiremezsek, yarın usta bulamayacağız.

Usta bulamazsak üretim aksayacak.

Üretim aksarsa ihracat düşecek, ekonomi zarar görecek. Sorun sadece birkaç esnafın değil Türkiye'nin rekabet gücünü ilgilendiren stratejik bir meseledir.

Çünkü bugün kaybettiğimiz her çırak, yarın kaybedeceğimiz bir ustadır. Ve ustasını kaybeden bir ülke, üretim gücünü de kaybetmeye başlar.