Kamuda yıllardır çalışan, emeğiyle ailesini geçindiren, kamu hizmetinin yükünü omuzlayan binlerce işçi hâlâ kadro bekliyor.
Birileri güvenceli çalışırken, aynı işi yapan başka işçilerin taşeron sistemi içinde bırakılması hangi adalet anlayışıyla açıklanabilir?
696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile taşeron işçilerin bir bölümü kadroya alındı.
Ancak bu düzenleme, kamudaki bütün taşeron işçilerin sorununu çözmedi.
Kapsam dışında kalan emekçiler için kadro meselesi hâlâ gündemdeki yerini koruyor.
Kamu İktisadi Teşebbüslerinde (KİT), Karayollarında, Ulaştırma Bakanlığı ve demiryollarında, PTT bünyesinde; sosyal tesislerde, yemekhanelerde, güvenlik ve şoförlük hizmetlerinde çalışan işçiler de bu tartışmanın bir parçası.
Aynı işi yapan işçiler arasında statü farkı olabilir mi?
Elbette çalışma biçimleri farklı olabilir. Ancak yıllarca kamu hizmeti veren insanların güvenceli çalışma beklentisi görmezden gelinemez.
Taşeron sistemi yalnızca bir istihdam modeli meselesi değildir.
Aynı zamanda iş güvencesi, ücret, özlük hakları ve gelecek kaygısı meselesidir.
Bir işçinin yarınına güvenle bakabilmesi, ailesinin geçimini sürdürebilmesi ve emeğinin karşılığını alabilmesi temel bir beklentidir.
Burada sorulması gereken soru açıktır.
Kamu hizmetinin devamlılığı için çalışan emekçiler, neden kalıcı ve adil bir çözümün dışında bırakılmalıdır?
Elbette kadro düzenlemesi yapılırken hukuki statüler, kurumların yapısı ve kamu maliyesi dikkate alınmalıdır.
Ancak bunlar, yıllardır çözüm bekleyen işçilerin taleplerini süresiz biçimde ertelemenin gerekçesi olmamalıdır.
Artık söz değil, somut adım zamanı!
Kamuda taşeron sisteminden kaynaklanan mağduriyetleri giderecek kapsamlı bir düzenleme yapılmalı, kapsam dışında kalan işçilerin durumu yeniden ele alınmalı ve tüm emekçileri kapsayacak adil bir çözüm için takvim açıklanmalıdır.
Unutulmamalıdır ki emeğin değeri, işçinin hangi statüde çalıştığına göre ölçülemez.
Kamu hizmetini ayakta tutan insanlara güvence sağlamak, sosyal devlet anlayışının gereğidir.
Talep nettir.
Kamuda taşeron sistemine son verilmeli, kapsam dışında kalan tüm işçiler için kadro ve güvenceli çalışma hakkını sağlayacak kalıcı bir çözüm hayata geçirilmelidir.
Çünkü emekçinin beklentisi ayrıcalık değil, adalettir.
Güvence bir lütuf değil, çalışma hayatında hakkaniyetin gereğidir.
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
OZAN ÖZTÜRK
KAMUDA TAŞERON AYIBI BİTMELİ: TÜM İŞÇİLERE KADRO!
Kamuda yıllardır çalışan, emeğiyle ailesini geçindiren, kamu hizmetinin yükünü omuzlayan binlerce işçi hâlâ kadro bekliyor.
Birileri güvenceli çalışırken, aynı işi yapan başka işçilerin taşeron sistemi içinde bırakılması hangi adalet anlayışıyla açıklanabilir?
696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile taşeron işçilerin bir bölümü kadroya alındı.
Ancak bu düzenleme, kamudaki bütün taşeron işçilerin sorununu çözmedi.
Kapsam dışında kalan emekçiler için kadro meselesi hâlâ gündemdeki yerini koruyor.
Kamu İktisadi Teşebbüslerinde (KİT), Karayollarında, Ulaştırma Bakanlığı ve demiryollarında, PTT bünyesinde; sosyal tesislerde, yemekhanelerde, güvenlik ve şoförlük hizmetlerinde çalışan işçiler de bu tartışmanın bir parçası.
Aynı işi yapan işçiler arasında statü farkı olabilir mi?
Elbette çalışma biçimleri farklı olabilir. Ancak yıllarca kamu hizmeti veren insanların güvenceli çalışma beklentisi görmezden gelinemez.
Taşeron sistemi yalnızca bir istihdam modeli meselesi değildir.
Aynı zamanda iş güvencesi, ücret, özlük hakları ve gelecek kaygısı meselesidir.
Bir işçinin yarınına güvenle bakabilmesi, ailesinin geçimini sürdürebilmesi ve emeğinin karşılığını alabilmesi temel bir beklentidir.
Burada sorulması gereken soru açıktır.
Kamu hizmetinin devamlılığı için çalışan emekçiler, neden kalıcı ve adil bir çözümün dışında bırakılmalıdır?
Elbette kadro düzenlemesi yapılırken hukuki statüler, kurumların yapısı ve kamu maliyesi dikkate alınmalıdır.
Ancak bunlar, yıllardır çözüm bekleyen işçilerin taleplerini süresiz biçimde ertelemenin gerekçesi olmamalıdır.
Artık söz değil, somut adım zamanı!
Kamuda taşeron sisteminden kaynaklanan mağduriyetleri giderecek kapsamlı bir düzenleme yapılmalı, kapsam dışında kalan işçilerin durumu yeniden ele alınmalı ve tüm emekçileri kapsayacak adil bir çözüm için takvim açıklanmalıdır.
Unutulmamalıdır ki emeğin değeri, işçinin hangi statüde çalıştığına göre ölçülemez.
Kamu hizmetini ayakta tutan insanlara güvence sağlamak, sosyal devlet anlayışının gereğidir.
Talep nettir.
Kamuda taşeron sistemine son verilmeli, kapsam dışında kalan tüm işçiler için kadro ve güvenceli çalışma hakkını sağlayacak kalıcı bir çözüm hayata geçirilmelidir.
Çünkü emekçinin beklentisi ayrıcalık değil, adalettir.
Güvence bir lütuf değil, çalışma hayatında hakkaniyetin gereğidir.