Bir öğrenci gezisinin kişi başı gerçek maliyeti 1.500 TL ise veliden neden 3.000 TL istenir?

Aradaki 1.500 TL nereye gidiyor?

İşte asıl sorulması gereken soru bu.

Okul aile birlikleri, okulların ihtiyaçlarına katkı sağlamak, öğrencilerin eğitim ortamlarını geliştirmek ve okul ile aile arasında dayanışma oluşturmak amacıyla var.

Ancak son dönemde bazı velilerden gelen şikâyetler, okul gezileri üzerinden toplanan paraların nasıl hesaplandığı ve harcandığı konusunda ciddi soru işaretleri oluşturuyor.

Bir gezi düzenleniyor.

Otobüs belli yemek belli gidilecek yer belli giriş ücretleri belli.

Diyelim ki öğrenci başına maliyet 1.500 TL.

Ama veliden 3.000 TL talep ediliyor.

Peki kalan 1.500 TL’nin karşılığı nedir?

Bu para okulun hesabında mı kalıyor?

Gezi giderlerine mi harcanıyor?

Başka bir okul ihtiyacına mı aktarılıyor?

Yoksa velilere bunun ayrıntılı hesabı veriliyor mu?

İşte burada şeffaflık devreye giriyor.

OKUL AİLE BİRLİĞİ PARA BİRİKTİRME KURUMU DEĞİLDİR

Okul aile birliklerinin amacı hesaplarında mümkün olduğunca fazla para biriktirmek değildir.

Veliden alınan her paranın bir amacı ve hesabı olmalıdır.

Bir okul aile birliği kasasında yüksek miktarda para bulunması tek başına başarı göstergesi değildir.

Asıl mesele şudur:

Bu para nereden geldi, neden toplandı ve nereye harcandı?

Veliler bu soruların cevabını açıkça görebilmelidir.

Çünkü o para okul aile birliğinin yöneticilerinin kişisel parası değildir.

O para, çoğu zaman çocuğunun eğitimine katkı sağlamak isteyen velinin cebinden çıkan paradır.

Burada yapılması gereken kimseyi suçlamak değildir.

Tam tersine, şaibeyi ortadan kaldırmanın yolu denetimdir.

Bu nedenle okullardaki okul aile birliklerinin hesapları belirli dönemlerde düzenli ve etkin şekilde incelenmelidir.

Özellikle;

* Gezi gelirleri ve giderleri,

* Öğrencilerden alınan ücretler,

* Bağışlar,

* Sponsorluk gelirleri,

* Okul aile birliği banka hesapları,

* Yapılan harcamalar,

* Fatura ve ödeme belgeleri,

* Kasada bulunan paralar açık ve denetlenebilir hale getirilmelidir.

Bir gezi için veliden 3.000 TL alınıyorsa, velinin karşısına 3.000 TL’nin hesabı konulmalıdır.

Ne kadar otobüse gitti?

Ne kadar yemek için ödendi?

Ne kadar giriş ücreti ödendi?

Varsa kalan para nereye aktarıldı?

Bunların cevabı birkaç satırlık bir gelir-gider tablosuyla velilere açıklanabilir.

Bunun neresi zor?

VELİ SORUNCA “SEN BİZE GÜVENMİYOR MUSUN?” DENİLMEMELİ

Asıl yanlış anlayış burada başlıyor.

Bir veli parasının hesabını sorduğunda bu, okul yönetimine veya okul aile birliğine güvensizlik anlamına gelmez.

Tam tersine, şeffaflık güveni artırır.

“Biz okul için çalışıyoruz” demek yeterli değildir.

Okul için çalışılıyorsa bunun hesabı da açıkça verilmelidir.

Çünkü şeffaflığın olduğu yerde dedikodu azalır.

Hesap açık olduğu zaman kimse “Acaba?” diye sormaz.

ÇOCUĞUN EĞİTİMİ ÜZERİNDEN PARA TOPLANIYORSA…

Velilerin ekonomik durumunun giderek zorlaştığı bir dönemde, ailelerden alınan her kuruşun hesabı önemlidir.

Bir veli çocuğu geziye katılsın diye 3.000 TL ödüyorsa, o paranın nereye gittiğini bilmek en doğal hakkıdır.

Burada mesele 3.000 TL’nin çok veya az olması da değildir.

Mesele, alınan paranın gerçek maliyetle arasındaki farkın açıklanmasıdır.

Eğer gerçekten 3.000 TL harcanıyorsa belgeleri ortaya koyarsınız.

Sorun biter.

Ama maliyet 1.500 TL, tahsilat 3.000 TL ise aradaki farkın gerekçesi açıklanmalıdır.

DENETİM VARSA KORKULACAK BİR ŞEY YOK

Milli Eğitim Bakanlığı ve ilgili denetim mekanizmaları, okul aile birliklerinin hesaplarını daha etkin şekilde denetlemelidir.

Bu denetim bütün okulları töhmet altında bırakmak için değil, tam tersine işini düzgün yapan okul aile birliklerini de korumak için yapılmalıdır.

Çünkü birkaç yerde ortaya çıkabilecek şeffaflık sorunu, bütün okul aile birliklerine zarar verir.

Velinin güveni sarsılır.

Oysa yapılması gereken çok basit:

Gelir belli olacak.

Gider belli olacak.

Belge belli olacak.

Para belli olacak.

Hesap verilecek.

Okul aile birliği bir kasa oluşturma yeri değil, öğrencinin ve okulun ihtiyaçları için çalışan bir dayanışma mekanizmasıdır.

Velinin cebinden çıkan paranın hesabı sorulduğunda kimse rahatsız olmamalıdır.

Çünkü kamuoyunun ve velilerin sorması gereken soru çok basit:

“Çocuğum için verdiğim paranın ne kadarı gerçekten çocuğum için harcandı?”

Bu sorunun cevabı açık, belgeli ve şeffaf biçimde veriliyorsa mesele yoktur.

Ama verilemiyorsa…

O zaman sadece okul aile birliğinin değil, sistemi denetleyenlerin de hesap vermesi gerekir.