Kalıbının adamı olmak diye bir deyim var.

Siyasette sıkça karşılaştığımız bir durum var.

Bir partinin yöneticisi, seçim günü başka bir partinin adayına oy veriyor.

Parti yöneticisi olup başka adayın kazanması için çalışanlar çıkıyor.

Muhtar azası olup mevcut muhtara değil, başka bir adaya destek verenler oluyor.

Peki burada asıl mesele nedir?

Demokratik sistemde herkesin istediği adaya oy verme hakkı vardır.

Parti yöneticisi olmak da insanın vicdanını, düşüncesini ve tercih hakkını ortadan kaldırmaz.

Muhtar azası olmak da kişiyi ömür boyu aynı muhtara bağlı kalmaya mecbur etmez.

Ancak mesele oy vermek değil, temsil ettiği makamla yaptığı tercih arasındaki çelişkidir.

Bir siyasi partinin yöneticisiyseniz, o partinin adayının seçilmesi için çalışmanız beklenir.

Eğer gönlünüz başka bir adaysa bunu açıkça ortaya koyabilecek siyasi cesareti de göstermeniz gerekir.

Hem bir partinin yönetiminde bulunup hem de perde arkasında başka partinin adayına destek vermek, siyasette güven sorununu beraberinde getirir.

Aynı durum muhtarlık seçimlerinde de geçerlidir.

Bir muhtar azası, mevcut muhtarın ekibinde yer alırken başka bir muhtar adayının seçilmesi için çalışıyorsa burada da insanların sorgulayacağı bir durum ortaya çıkar.

Çünkü mesele sadece sandıkta kullanılan oy değildir; üstlenilen görevin sorumluluğudur.

Siyasette herkesin farklı düşünmesi normaldir.

Asıl problem, farklı düşündüğü halde bulunduğu makamı kullanarak insanlara başka bir görüntü vermektir.

Bir insan “Ben bu adayı desteklemiyorum” diyebilir. Bu, demokrasinin gereğidir.

Ama bir tarafta yöneticilik makamını koruyup diğer tarafta rakip adaya çalışmak, siyasi etik açısından tartışılması gereken bir davranıştır.

Çünkü siyaset sadece kazanmak için yapılan bir yarış değildir.

Aynı zamanda güven, sadakat, açık duruş ve sorumluluk meselesidir.

Bugün bir partinin yöneticisi olup başka adayın arkasından çalışan, yarın başka bir makamda aynı davranışla karşılaşabilir.

Muhtarlıkta da, belediyede de, siyasi partilerde de değişmeyen bir gerçek var:

İnsanların oy tercihine saygı duymak zorundayız; fakat insanların temsil ettiği makamın gerektirdiği sorumluluğu da sorgulama hakkımız var.

Sandıkta herkes özgürdür.

Ama makam sahibi olan herkes, yaptığı tercihin siyasi ve ahlaki sorumluluğunu da taşır.

Çünkü bazen mesele kime oy verdiğiniz değil, hangi kimlikle kimin yanında durduğunuzdur.