Türkiye, yaklaşık kırk yıldır terörün ağır bedellerini ödeyen bir ülkedir.

Binlerce asker, polis, korucu ve sivil vatandaşımız hayatını kaybetmiş, milyarlarca dolarlık ekonomik kaynak güvenlik harcamalarına yönelmiş, nice aile evladını toprağa vermiştir.

Terör, yalnızca can kayıplarına neden olmamış; toplumsal huzuru, kardeşliği ve ekonomik kalkınmayı da olumsuz etkilemiştir.

1990’lı yıllar ise terörle mücadele kadar faili meçhul cinayetlerin, karanlık suikastların ve toplumu derinden sarsan olayların yaşandığı yıllar olarak hafızalara kazınmıştır.

Gazeteci Uğur Mumcu’nun bombalı saldırıyla öldürülmesi, Orgeneral Eşref Bitlis’in şüphelerle anılan uçak kazasında hayatını kaybetmesi, Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ın ani vefatı, Ahmet Taner Kışlalı, Bahriye Üçok ve daha birçok ismin ölümü yıllarca tartışılmıştır.

Bu olayların ortak noktası, toplumun geniş kesimlerinde tam anlamıyla aydınlatılamadığı düşüncesinin var olmasıdır.

Aradan geçen yıllara rağmen vatandaşların zihninde hâlâ cevap bekleyen sorular bulunmaktadır.

Ancak bugün geçmişte yaşananları konuşurken asıl üzerinde durulması gereken konu, Türkiye’nin artık bu acıları yeniden yaşamaması gerektiğidir.

Terörün olduğu yerde demokrasi zarar görür.

Terörün olduğu yerde ekonomi büyüyemez.

Terörün olduğu yerde yatırımlar azalır, gençler geleceğe umutla bakamaz.

Bir ülkenin enerjisi üretime, bilime, eğitime ve kalkınmaya harcanması gerekirken güvenlik sorunlarına harcanır.

Bu nedenle son dönemde kamuoyunda sıkça dile getirilen “Terörsüz Türkiye” hedefi büyük önem taşımaktadır.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından farklı zamanlarda dile getirilen, Türkiye’nin terör belasından tamamen kurtulması yönündeki irade, toplumun büyük bölümünde karşılık bulmaktadır.

Çünkü artık annelerin gözyaşı dökmediği, şehit haberlerinin gelmediği, gençlerin dağlara değil üniversitelere ve iş hayatına yöneldiği bir Türkiye özlemi vardır.

Siyasi görüşü ne olursa olsun, her vatandaşın ortak paydası huzur ve güvenliktir.

Elbette geçmişte yaşanan olaylar unutulmamalıdır.

Uğur Mumcu’nun, Eşref Bitlis’in ve hayatını kaybeden tüm insanların hatıraları yaşatılmalı, tarih araştırılmalı ve adalet arayışı sürmelidir.

Ancak Türkiye’nin geleceği geçmişin karanlık tartışmalarına takılı kalmak değil, bir daha benzer acıların yaşanmayacağı bir ortamı inşa etmek olmalıdır.

Çünkü terörün kazananı yoktur.

Kazanan; huzur, güvenlik, kardeşlik ve güçlü Türkiye olacaktır.